აქეთ ჩინელი, იქით არაბი,
ლამის წაგვლეკონ ერი ჯანმრთელი,
ამქვეყნად თუკი ასე გაგრძელდა,
აღარ დარჩება ერთი ქართველიც.

აქეთ ჩინელი, იქით არაბი,
აღარც სიმღერა მესმის მეგუთნის,
თუმც ვართ წილხვედრი დედა ღვთისმშობლის,
ჩვენი ქვეყანა ჩვენ არ გვეკუთვნის.

საქართველოდან მისი შვილები
მიდიან... რჩება სიცარიელე,
იმედი მრჩება მხოლოდ უფლისა,
რომ არ გაგვწირავს ივერიელებს.