 | ავტორი: მარი მემანიშვილი ჟანრი: სხვა ამ ჟანრის ნაწარმოებები არ ფასდება 14 ოქტომბერი, 2017 |
იმ დღეს მზეც კი სხვანაირად ანათებდა.(სხვისი პირიდან მოსმენილი,ეს ნათქვამი მეც ბანალურად მეჩვენებოდა, მანამდე, სანამ ერთ დღეს მას არ შევხვდი.) ამ დღემდე ჩემი ერთფეროვნება მრავალფეროვანი გახდა. ვისხედით, ვსაუბრობდით, ერთმანეთს ვეფერებოდით და სრულიად გვავიწყდებოდა, რომ მასაც და მეც სახლში ახლობლები გველოდნენ, ისინიც კი გვავიწყდებოდა, ვისაც უფრო მეტად ეკუთვნოდა ჩვენი ფერება, ვიდრე ჩვენ ერთმანეთის. გრძნობას რას გაუგებ... ოდესღაც ერთ სკოლაში ვსწავლობდით, იქნებ თვალიც შეგვივლია ერთმანეთისათვის, არც ერთს არ გვახსოვდა... არც ის გვახსოვდა, როგორ მოვედით ამ ურთიერთობამდე. ის სხვა ქვეყანაში ცხოვრობს,მე სხვა ქვეყანაში
(ამათგან ერთ -ერთი საქართველოა) რა მნიშვნელობა აქვს სად ცხოვრობს, როცა გიყვარს როცა გიზიდავს როცა მოგწონს როცა გიხარია მისი აღმოჩენა და მისი არსებობით ცხოვრება გილამაზდება. არაფერი განსაკუთრებული, აქამდე ჩემი ნათქვამი ყველა სიტყვა ბანალური იყო, ვიდრე მას არ შევხვდი. 2017 წელი
ოქტომბერს ჩავყევი რიცრიცით ჭადრებიც გლოვობენ უშენოდ... ფოთლების გარეშე დარჩენას გრანელის ქუჩიდან ვუცქერი..
| კომენტარები |
ილუსტრაციები |
რეცენზიები |
|
| მონაცემები არ არის |
|
| მონაცემები არ არის |
|
|