ლექსის ჯვარცმა
ათქვირულ მუზას, დასათრობად დავუსხი რითმა,
სული ჩავტიე მობარბაცე სტრიქონებს შორის,
შემოქმედისთვის ჩემი ლექსის ეს იყო მირქმა,
მცირე, უბრალო საჩუქარი პოეტი-მოგვის!
ზედაშე-ლექსში წვეთ-წვეთობით ჩავწურე სული,
სიტყვით სიკეთე  გამოვძერწე უდღენაკლულო,
ერთი  ,,ადამი’’ მეც შევმატე გამჩენის სურვილს,
რადგან სამყარო არ არსებობს უსიყვარულოდ;