პერმანენტულად გადაეჭდო სამყაროს სუნთქვა თითოეული ჩემი უჯრედის დრეკად ნაპირებს და აქ მეორე ”მემ” ჩემს პირველ ”მეს” გადაჭრით უთხრა ”მორჩილებას და მუხლის მოდრეკას აღარ ვაპირებ”.
და აირია ჰემა და სული ყველა ნაპრალში გადაიზილა უერთმანეთოდ ნაჩვევი ფიქრი და სულ ახალი ჩაესვენა სხივი აკვანში ახლა ორნი ვართ, უგანტოლებოდ, აღარ არს შიფრი.
მიმდინარეობს მეტაბოლიზმი ძველის და ახლის და ახლა გვიკვირს, რატომ აქამდე ის სხვა არ გვყავდა. ჩემი ორი ”მე” შეხმატკბილებულ მიზნებს ივარცხნის გენერალური რეპეტიციაც - აჰა ! დამთავრდა.
