| ავტორი: თემური57
ჟანრი: პოეზია
6 თებერვალი, 2018 |
ჩემი უკვდავება
,,გააზრება იმისა, რომ
გენიოსი ვარ, მაშფოთებს!'
ვიღაცის გამონათქვამი'
მოვიდა, გამთანგა, დამძიმდა წყურვილი,
ნეტარი განწყობა მანიჭებს სიამეს,
მე ლექსის ამოთქმის უზომო სურვილი,
მომიკლავს ვნებას და საწადელს მიაღწევს.
არ მკითხავს, არ მომთხოვს სანაცვლოდ არაფერს,
არ უნდა სურნელი არც იასამანის,
,,ლექსების აკვანთან’’ ღამესაც გაათევს,
,,მუზების ნისიას’’ ხვალამდე დამაცლის;
რითმებით განათვლა, პოეტად მოქცევა,
არ დაიფერფლება, მიზანსაც მიაღწევს,
ეს ფიქრი, მტანჯველი, მუდმივად მომყვება,
და დაემსგავსება ეპოქის მინაწერს.
უკვდავი მუზიდან ნაშობი ლექსები,
დარჩება ხსოვნაში ანთებულ კელაპტრად,
იმქვეყნად ზეცაში პოეტებს შევხვდები,
მოკვდავი სამყარო, უკვდავად შემრაცხავს;-
მოვიდა, გამთანგა, დამძიმდა წყურვილი! ...
| კომენტარები |
ილუსტრაციები |
რეცენზიები |
|
8. მოკვდავი სამყარო, უკვდავად შემრაცხავს;- ღმერთმა ქნას და კაცმაც.
გამიხარდებოდა ნამდვილად. მოკვდავი სამყარო, უკვდავად შემრაცხავს;- ღმერთმა ქნას და კაცმაც.
გამიხარდებოდა ნამდვილად.
7. შეყვითლებულ ტყეში გზა გადიოდა ორი,
სამწუხაროდ, არ შემეძლო ორივეს გავყოლოდი,
მარტოხელა მოგზაური ვიყავი და ტყეში დიდხანს ვიდექი
გავყურებდი ერთ გზას, და ვხედავდი რომ მიდიოდა იგი და
ადვილი იყო მისი მიყოლა რადგან კარგად
გაკვალული იყო და
ტყეშიც კარგად ჩანდა.
მაგრამ ავირჩიე თითქმის გაუვლელი მეორე გზა,
ვფიქრობდი, რომ მიზანთან, სწორედ ის მიმიყვანდა.
გზა ბალახით იყო დაფარული და თითქმის, არ ჩანდა.
მაგრამ თუ ამ გზაზე მე გავივლიდი,
ბევრისთვის გაიკვალებოდა იგი.
იმ დილას ჩემს წინ ორი გზა იდო,
არცერთს ახალი ნაფეხური არ ეტყობოდა.
პირველ გზაზე წასვლა შემდეგისათვის გადავდე,
თუმცა ვხედავდი სად მიმიყვანდა იგი. მეორე გზაზე მიმავალი
ვყოყმანობდი, დაბრუნება ხომ არ მომიწევს?!
მე ვსაუბრობ ამაზე ოხვრით
ვსაუბრობ საუკუნეთა მიღმიდან.
ტყეში ორი გზა გადიოდა,
მე ის ავირჩიე, რომელიც გაუკვალავი იყო
და ამაში იყო მთელი განსხვავება!
რობერტ ფროსტი (1916) შეყვითლებულ ტყეში გზა გადიოდა ორი,
სამწუხაროდ, არ შემეძლო ორივეს გავყოლოდი,
მარტოხელა მოგზაური ვიყავი და ტყეში დიდხანს ვიდექი
გავყურებდი ერთ გზას, და ვხედავდი რომ მიდიოდა იგი და
ადვილი იყო მისი მიყოლა რადგან კარგად
გაკვალული იყო და
ტყეშიც კარგად ჩანდა.
მაგრამ ავირჩიე თითქმის გაუვლელი მეორე გზა,
ვფიქრობდი, რომ მიზანთან, სწორედ ის მიმიყვანდა.
გზა ბალახით იყო დაფარული და თითქმის, არ ჩანდა.
მაგრამ თუ ამ გზაზე მე გავივლიდი,
ბევრისთვის გაიკვალებოდა იგი.
იმ დილას ჩემს წინ ორი გზა იდო,
არცერთს ახალი ნაფეხური არ ეტყობოდა.
პირველ გზაზე წასვლა შემდეგისათვის გადავდე,
თუმცა ვხედავდი სად მიმიყვანდა იგი. მეორე გზაზე მიმავალი
ვყოყმანობდი, დაბრუნება ხომ არ მომიწევს?!
მე ვსაუბრობ ამაზე ოხვრით
ვსაუბრობ საუკუნეთა მიღმიდან.
ტყეში ორი გზა გადიოდა,
მე ის ავირჩიე, რომელიც გაუკვალავი იყო
და ამაში იყო მთელი განსხვავება!
რობერტ ფროსტი (1916)
6. ინოვაციის გარეშე გენია არ არსებობს ასე რომ არ იდარდოთ საშიში არაფერი გაქვთ.... ინოვაციის გარეშე გენია არ არსებობს ასე რომ არ იდარდოთ საშიში არაფერი გაქვთ....
4. 5
Faqtiurad ukvdavi Xar ukve 5
Faqtiurad ukvdavi Xar ukve
3. როგორც ლექსის მოკრძალება ,ასევე მიყვარს მისი სილაღე და სითამამე.
კარგია. როგორც ლექსის მოკრძალება ,ასევე მიყვარს მისი სილაღე და სითამამე.
კარგია.
2. კარგია,მომეწონა! კარგია,მომეწონა!
1. მოკვდავი სამყარო, უკვდავად შემრაცხავს;-თამამი განაცხადია:) მოკვდავი სამყარო, უკვდავად შემრაცხავს;-თამამი განაცხადია:)
|
|
| მონაცემები არ არის |
|
|
