ნაწარმოებები


გამარჯვებას ვუსურვებთ გმირ უკრაინელ ხალხს რუს აგრესორზე.     * * *     დიდება უკრაინას !!! Сла́ва Украї́ні !!!

ავტორი: ირაკლი ასლანიკაშვილი
ჟანრი: თარგმანი
28 მარტი, 2018


სუნები - запах слов

Запах слов

На кухне я готовлю завтрак,
Как пахнут кофе и халва!
А может быть, имеют запах
И наши чувства, и слова?

Любовь, к примеру, пахнет розой,
А детский лепет – молоком,
А слово доброе – мимозой,
Ромашкой или васильком...

Словесный мат, простите, смрадом,
И, как невидимый палач,
Он побивает, будто градом,
Росточки счастья и удач.

Какая красочная дыня!
Разрезала , а там - труха...
Наверно, пахнет так гордыня,
Родоначальница греха.

Улыбка пахнет шоколадкой,
И комплимент – конфетой сладкой,
Покой – домашним пирогом,
А гнев – горячим утюгом!

В  свободе слышу запах моря,
Так пахнут ветер и цветы,
А если кто друг с другом в ссоре,
Там запах серной кислоты...

Духами пахнет благородство,
Доброжелательность и мир,
А свалкой мусорной - уродство,
Обжорство, пьянство и трактир...

Унынье – как тяжёлый камень,
Всегда у мира на виду,
А нежность пахнет лепестками
Цветущей яблони в саду!

Пусть будет счастья добрый запах
И аромат красивых слов!
На кухне я готовлю завтрак –
Печенье, кофе и любовь!

(Светлана Фомичева)

იმ დღეს, წიაღში გახლდით ბუნების.
ათასი უცხო სურნელი მეცა.
და ვთქვი: "ვინ იცის, ეგებ სუნები
ჩვენს გრძნობებსაც აქვს და ჩვენს სიტყვებსაც?"

ვარდის სუნი აქვს ალბათ სიყვარულს,
რძის არომატი - ტაატს ჩვილების.
კეთილ სიტყვას და სალამს მხიარულს
იასამნების და გვირილების.

ლანძღვა-გინება - ყარს! უკაცრავად...
და ყველასაგან, ვინც იგინება,
ბედნიერება დაუკითხავად,
ღვთის მადლთან ერთად გაედინება.

თავისუფლებას ბობოქარ ზღვის და
ქარის სურნელის მოაქვს ნაზავი.
სმას, მრუშობას და დამქაშთა მისთა -
აქოთებულის მზეზე ნაგავის.

ღიმილს - რძიანის აქვს შოკოლადის,
კომპლიმენტებს კი ტკბილი კანფეტის.
ჩხუბს, კამათსა და ლაყბობას ასდის
სუნი დამპალი კვერცხის ლაფეტის.

სიმშვიდეს - სახლში გამომცხვარ ნამცხვრის,
სინაზეს - ბაღში გაშლილ ვაშლისა.
შფოთს - გახურებულ უთოთი დამწვრის
ლოცვას - ნამდვილი თაფლის სანთლისა.

ნაზი საკმევლის სუნი აქვს რწმენას,
ურწმუნოებას - დამწვარ რეზინის.
გოგირდის მჟავის - უაზრო წყენას,
შერიგებას კი წითელი ღვინის.

სდევს ყველა ქალაქს სურნელი სოფლის
ცხელი სადილის - ყველა წვალებას.
სიცოცხლეს - ბავშვის კისერში ოფლის
და მიწის სუნი გარდაცვალებას.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები