ნათელი და სანთელი  თამარ ბუკიას.
ამინ!

ქალბატონი, თამარი პირველად აქ გავიცანი, როდესაც ჩემს ყველა ნაწარმოებზე რჩევებს მაძლევდა. შემდეგ მოხდა ისე რომ ის ჩემი ლექტორი გახდა და მას შემდეგ ლექციების ბოლოს აუდიტორიაში ვისხედით ხოლმე და საათობით ვსაუბრობდით. უზომოდ თბილი და ყურადღებიანი ადამიანი გახლდათ. მან მომცა სტიმული, რათა წერა არასდროს შემეწყვიტა. არ დამავიწყდება ისე დღე, როდესაც ორივე მივხვდით, რომ ჩვენ ერთმანეთს უკვე დიდი ხანი ვიცნობდით urakparak-ზე. მაშინ კი პირველად შევხვდით პირისპირ.

ღმერთმა დაუმკვიდროს ცათა სასუფეველი. ძალიან მეწყინა.

რა სჭირდა ნეტავ? ასე როგორ ფარავდა ყველაფერს? როგორ მენანები, თამრიკო, ასეთი ნაადრევი წასვლისთვის :(

ძალიან , ძალიან მეწყინა
ღმერთმა  ნათელში ამყოფოს  თამარის სული.

როგორი დარდიანი  და თვალცრემლიანი ყოფილა და  ერთიც არ დაუკვნესია.სიცოცხლე უყვარდა, ადამიანები უყვარდა, სულ სხვების  დახმარებაზე ზრუნავდა, როგორი  ხალისიანი მხიარული იყო და ყოვლად ნიჭიერი, უკრავდა მღეროდა, ქარგავდა, სამახსოვრად დამრჩა მისი წიგნი  "გაცვლა" პირადად    არ ვიცნობდი  მაგრამ  დიდი სიყვარული და პატივისცემა მქონდა მის მიმართ.
უღალატო გულშემატკივარი იყო  ურაკპარაკისა, გვახსოვდეს არ დავივიწყოთ თამარ ბუკია.

ქალბატონ თამარის ეს ლექსი გავრცელდა ფეისბუკში. აქაც იყოს.

შეკითხვა ღმერთს

აღარ მადარდებს არც საჩვენო, არც მიღმიერი...
სულერთი გახდა სითეთრეც და ავი "სიშავეც".
წყეული სენი მიფათურებს ხელებს სულში და
თვალცრემლიანი გეკითხები: რა დაგიშავე?

"კიბო" არა მაქვს! თუმცა, სენი მხოლოდ "კიბოა"?
რად შემაჩვიე საავადმყოფოს საწოლს, პალატას?
ვიცი, მოვკვდები, თუმც არ ვიცი, ზუსტი თარიღი
და ეს თუ მოხდა, ჩამეთვლება ალბათ ღალატად...

ჰო, ვუღალატებ ერთადერთ შვილს, მეუღლეს, დედას,
ჩემს დას, რომელსაც ვიცი, როგორ ძლიერ ვუყვარვარ...
ჰო, ვუღალატებ ჩემს მეგობრებს, რომლებსაც, თურმე,
იმ შეხვედრების "თავი-ქალად", "ლიდერად" ვყავარ..

ჰოდა, არ მინდა! გესმის, ღმერთო? ვერ ვიტან ღალატს!
გთხოვ, დამიბრუნო სიხალისე ხორცის, სულისაც...
ნუღარ მამწარებ! დაგიშავე ოდესმე რამე?
გთხოვ პატიებას შენს ლოცვებში ჩაკარგულისას!

07. დეკემბერი 2019

ღმერთმა ნათელში ამყოფოს!

ძალიან მეწყინა. ნათელში ამყოფოს ღმერთმა!

უფალმა დაგიმკვიდროთ ცათა სასუფეველი თამარ, მეწყინა ძალიან მეწყინაა
:(

თამრი, ხომ იცი, როგორ მიყვარხარ!

უფალმა დაგიმკვიდროს, მუნ მწვანილოვანი, ჩვენო ლამაზო ქალბატონო.

ვახ, როგორ დამწყდა გული, უფალმა განუსვენოს თამარს :(

სამწუხაროა ძალიან..ნათელი და სანთელი ქონოდეს!!

ძალიან მეწყინა,
ღმერთმა ნათელში ამყოფოს ქალბატონი თამარი,
ბედნიერი ვარ, რომ ვიცნობდი!

თამარის ნათელი ხსოვნა იყოს!

ნათელში იყავ თამარ :(

გული დაგვწყვიტე, თამარ!
სამწუხაროდ ერთმანეთის  რეალურად გაცნობა ვერ მოვასწარით, თუმცა საუკეთესო მეგობარი იყავი...
ნათელში იყოს შენი სული!

ბედისწერა არ არსებობს, ჩვენ ვქმნით ჩვენს ბედს და ხვალინდელ დღეს ვწერთ ... ლექსი მშვენიერია 5 ჩემგან

რა უსამართლობაა, სიყვარულშიც რომ იღბალი უნდა ადამიანს :(
++

როგორ არ მიფიქრია?
აბა ნახე, მზია თვალაბეიშვილს რა პასუხი გავეცი?
"ალბათ ბედისწერის ბრალია-მეთქი."

მაგრამ, როგორია მთელი სიცოცხლე განუხორციელებელი ოცნებით ცხოვრება?
ამაზე არ გიფიქრია?

ვისი ბრალია და ცხოვრების

ბედისწერის

და განგების  :)

ალბათ ასე იყო საჭირო, სიშორე ხშირად აძლიერებს სიყვარულს
სიახლოვე კი ასუსტებს

იქნებ ასე სჯობდა?
არ გიფიქრია ამაზე თამარ?

იქნებ მე არ ვიცოდი? მასე მარტივად ვერ ვუყურებ ამ საკითხს, მუხა!

შენ ვინც გიყვარდა, მას სიყვარული არა ცოდნია.

ალბათ ბედისწერას, მზია!

თუ მასაც იგივე გრძნობა აქვს, ვის დააბრალებთ?