დავიწვი შენში,
დაიწვი ჩემში.

ვაჭამე ჩემს სულს შენი სხეული.
შეჭამე ჩემი სხეული შენი სულით.

აქ აღარ არის 'მე' და 'შენ' -
ჩვენ არარად ვიქეცით.

ვინ ხარ? - არავინ.
უბრალოდ 'ვარ'.

შენ დაიბადე,
მეორედ.
მე დავიბადე.
ნამდვილად.

მე გამოვაღვიძე უფალი შენში,
შენ გამოაღვიძე უფალი ჩემში.

აქ რაღას დაეძებ?
რას ეძებ ჩემში?...

წადი და იპოვნე თავი შენი
დაბადე უფალი შენი
ის იბრძვის..

ჩემს გარეშე,
სრულ მარტოობაში,
შენს არსში მიპოვნი.

და როცა შეძლებ,
ჩემს გარეშე
ჩემს სიყვარულს..
მანდ არის ღმერთი.

ჩემს მიღმა გაიხედე
სიყვარული მხოლოდ სხივია,
შენ კი სხივს ჩაბღაუჭებიხარ,
ჩემს უკან კი მზეა..

რაც უფრო მიჭერ,
მით უფრო მკარგავ.

შენს მიღრმა არსებული ღმერთია ჩემი სატრფო.
შენ ვინ ხარ? - არავინ,
არსის გამოვლინება.

მე კი არსს ვერწყმი.
შენით. შენი გავლით -
ყოფიერების გადახსნილობაში -
ამოვისუნთქე.

მე არ ჩავდგები შენსა და არსს შორის
არსებულ კერპად,
თუ კი - ღვთაებად მაქცევ,
მე მოგიკლავ მაგ ღვთაებას,
და როცა მოვკვდები,
მაშინ მიხვდები
სად არის ღმერთი...
მაშინ დაიწყებ,
ჩემს მიღმა - ძიებას.

ნუ მაიძულებ რომ მოვკვდე.
ნუ მაიძულებ რომ მოვკვდე.

წერტილი.

3/05/2020