ღამე გათენდა თითქოს უშენოდ..
დილაც შემძულდა უკვე..
რატომ წახვედი ასე უღმერთოდ
მე ვეტრფი შენს ლამაზ ტუჩებს..

მალე დაბრუნდი თორემ ცხოვრება
აღარ დამინდობს!!! არა!!!
ისედაც ობოლი ფოთოლივით
ქუჩაში ვიძახი კმარა!!!

ეს მერამდენედ გხედავ სიზმარში..
ძილიც კი შიშს მგვრის ნანა...
წამოდი ჩემთან დაბა ჟინვალში
ერთად მოვთოხნოთ ეული ყანა...

ღამე...ღამურებს..
დააკაკუნებს…
შემოვა ნანა...

ამ ჩემი ლექსით გულის ტრფიალით
ჟინვალის ტბაში რომ იძირება...
ნანა ჩახტება ტბაში ფიალით
ოქროს აკვანში მიეძინება


დილით მერცხლები გაგვაღვიძებენ..
დადგება ნანატრი ხანა...
ისევ მიყვარხარ..ისევ გაღმერთებ
ჩემო ცალთვალა ნანა...