შენ ახლა გძინავს, ყვავილიან სიზმრებთან გძინავს,
ღამე კი ფანჯრებს ეხეთქება ფარვანასავით,
სიცარიელით ამომავსო უშენო ბინამ,
მოგონებები მეძირება ფსკერზე ქვასავით.

უღონო ბწკარებს მოკვეთილი მკლავივით ვიქნევ,
წარმოსახვაში ვპოეტობ და აღლუმიც მიმყავს.
მიდულსინიო, შორიდანაც მიშველო იქნებ,
მე შენი ფასი ვინ მყავს?!