ლაშარის ჯვარო, ამას გთხოვ, -
სანთლის ენები გლოცავენ! -
ან გამიმარჯვე, მაღალო,
ან საბოლოოდ მომცალე!..
ქალს რასამ გადავეყარე,
ფიქრნი სულ მისკენ ცოცავენ...
სულს მიღლის უიმისობა,
დევ-ქაჯებივით მხოცავენ!..
უმზეოდ დიან დღეები,
თვალები ცრემლით მოვცვარე,
მნისლავს ღიმილის მთოველი,
ხელის შემექმნა მომცარე...
ან გაარიდე ჩემს მზერას,
ეგ ხატი გასაოცარე,
ან მე დამთხარე თვალები,
სამარის შემქმენ მკოცარე...
თორემ ვერც საყმოდ გივარგებ,
ვერც შენ გექნები მლოცარე!..
თუ ჩემად არ დავიგულე -
ღამე დღეზე არ მოვცვალე!..