 | ავტორი: ინია ინია ჟანრი: პოეზია 14 დეკემბერი, 2009 |
შენ მზე სახურავების გასწვრივ ცის ბოლო ზოლზე ამოგყავს, შენ ხატავ ღუბლებს ოდნავ გაწელილს და თითქმის ფერმკრთალს.. და მე ვიხსენებ შენს მზერებს ჩემი ცის თავზე, მე ვწევარ ზურგით მიწაზე, მიწაა ცივი,არაფრის სუნით.. ჩაუცმელ ხეებს ეხლართებათ ერთმანეთში თმები, როცა გაურბიან ქარს, და ჩემს შიგნით მოძრაობს შენი ჩრდილი კიდუროვანი ნაბიჯებით... ვიგროვებ პეშვში სურვილებს და ვაორთქლებ ცამდე... მე მინდა ფრენა.. მიწაზე ვტოვებ მალებს, ხელის კიდურებს, მუხლებს, თმის ხვეულებს, მაჯებს ჩემს გასწვრივ ვმარხავ, ვიწყებ შელოცვას და მხოლოდ თითებს ვკიდებ ჰაერის ტალღებს... თვალებს ვაბრუნებ ჩემში და სულ არ მინდა დაგინახო.. მე მინდა გიგრძნო, და ჩემი თითების ბალიშებზე ჩავაძინო შენი მზერები... მე შენ მკლიხარ, როგორც უძილო ღამეებს გახაზული წიგნის კიდეები, გადატანილ სიტყვებს წყვეტილი ხაზი, გათენებას ნარჩენი ძილი, და თევზებს ერთმანეთში ჩარჩენილი თვალები... მე მინდა მოგიყვე როგორ ცხოვრობენ ჩემს სარკეზე უსახელო გამჭვირვალე წერტილები,რომლებიც ვერ გრძნობენ დღეებს, და დაფრინავენ საკუთარ ანარეკლებში და კვდებიან უთავისობისგან... ჰაერი ისეთივე მძიმეა და სველი როგორც მე, მე ფრენოფობია მჭირს, ჩემი თითები კი სხვა ფანჯრებს ახატავენ მართკუთხა სამუთხედებს სადაც შენი ერთი მზერა ჩემი ორი სურვილის ტოლი არარი... და ცაში დაკიდული დღეების საცერი შენს ნაბიჯებს და ჩემს სურვილებს არათანაბრად ცრის... შენ ისევ მოძრაობ ცის ზოლზე,კიდუროვანი ნაბიჯებით, მე ვრჩები ზემოთ და ახალ ფობიებს ვიმართებ, და ისევ გეძებ,ჩემს შიგნით სადღაც თირკმლებთან ახლოს.. რომ ჩემს ორ სურვილს შენი ერთი მზერა გავუტოლო...
| კომენტარები |
ილუსტრაციები |
რეცენზიები |
|
16. შენ -ფრენოფობია,მე -მუზოფრენია :D
555 შენ -ფრენოფობია,მე -მუზოფრენია :D
555
14. ეს ის იშვიათი გამონაკლისია, მოწონების ნიშნად მთლიანად რომ ვაკოპირებ ხოლმე :) "შენ მზე სახურავების გასწვრივ ცის ბოლო ზოლზე ამოგყავს, შენ ხატავ ღუბლებს ოდნავ გაწელილს და თითქმის ფერმკრთალს.. და მე ვიხსენებ შენს მზერებს ჩემი ცის თავზე, მე ვწევარ ზურგით მიწაზე, მიწაა ცივი,არაფრის სუნით.. ჩაუცმელ ხეებს ეხლართებათ ერთმანეთში თმები, როცა გაურბიან ქარს, და ჩემს შიგნით მოძრაობს შენი ჩრდილი კიდუროვანი ნაბიჯებით... ვიგროვებ პეშვში სურვილებს და ვაორთქლებ ცამდე... მე მინდა ფრენა.. მიწაზე ვტოვებ მალებს, ხელის კიდურებს, მუხლებს, თმის ხვეულებს, მაჯებს ჩემს გასწვრივ ვმარხავ, ვიწყებ შელოცვას და მხოლოდ თითებს ვკიდებ ჰაერის ტალღებს... თვალებს ვაბრუნებ ჩემში და სულ არ მინდა დაგინახო.. მე მინდა გიგრძნო, და ჩემი თითების ბალიშებზე ჩავაძინო შენი მზერები... მე შენ მკლიხარ, როგორც უძილო ღამეებს გახაზული წიგნის კიდეები, გადატანილ სიტყვებს წყვეტილი ხაზი, გათენებას ნარჩენი ძილი, და თევზებს ერთმანეთში ჩარჩენილი თვალები... მე მინდა მოგიყვე როგორ ცხოვრობენ ჩემს სარკეზე უსახელო გამჭვირვალე წერტილები,რომლებიც ვერ გრძნობენ დღეებს, და დაფრინავენ საკუთარ ანარეკლებში და კვდებიან უთავისობისგან... ჰაერი ისეთივე მძიმეა და სველი როგორც მე, მე ფრენოფობია მჭირს, ჩემი თითები კი სხვა ფანჯრებს ახატავენ მართკუთხა სამუთხედებს სადაც შენი ერთი მზერა ჩემი ორი სურვილის ტოლი არარი... და ცაში დაკიდული დღეების საცერი შენს ნაბიჯებს და ჩემს სურვილებს არათანაბრად ცრის... შენ ისევ მოძრაობ ცის ზოლზე,კიდუროვანი ნაბიჯებით, მე ვრჩები ზემოთ და ახალ ფობიებს ვიმართებ, და ისევ გეძებ,ჩემს შიგნით სადღაც თირკმლებთან ახლოს.. რომ ჩემს ორ სურვილს შენი ერთი მზერა გავუტოლო..." +5 ეს ის იშვიათი გამონაკლისია, მოწონების ნიშნად მთლიანად რომ ვაკოპირებ ხოლმე :) "შენ მზე სახურავების გასწვრივ ცის ბოლო ზოლზე ამოგყავს, შენ ხატავ ღუბლებს ოდნავ გაწელილს და თითქმის ფერმკრთალს.. და მე ვიხსენებ შენს მზერებს ჩემი ცის თავზე, მე ვწევარ ზურგით მიწაზე, მიწაა ცივი,არაფრის სუნით.. ჩაუცმელ ხეებს ეხლართებათ ერთმანეთში თმები, როცა გაურბიან ქარს, და ჩემს შიგნით მოძრაობს შენი ჩრდილი კიდუროვანი ნაბიჯებით... ვიგროვებ პეშვში სურვილებს და ვაორთქლებ ცამდე... მე მინდა ფრენა.. მიწაზე ვტოვებ მალებს, ხელის კიდურებს, მუხლებს, თმის ხვეულებს, მაჯებს ჩემს გასწვრივ ვმარხავ, ვიწყებ შელოცვას და მხოლოდ თითებს ვკიდებ ჰაერის ტალღებს... თვალებს ვაბრუნებ ჩემში და სულ არ მინდა დაგინახო.. მე მინდა გიგრძნო, და ჩემი თითების ბალიშებზე ჩავაძინო შენი მზერები... მე შენ მკლიხარ, როგორც უძილო ღამეებს გახაზული წიგნის კიდეები, გადატანილ სიტყვებს წყვეტილი ხაზი, გათენებას ნარჩენი ძილი, და თევზებს ერთმანეთში ჩარჩენილი თვალები... მე მინდა მოგიყვე როგორ ცხოვრობენ ჩემს სარკეზე უსახელო გამჭვირვალე წერტილები,რომლებიც ვერ გრძნობენ დღეებს, და დაფრინავენ საკუთარ ანარეკლებში და კვდებიან უთავისობისგან... ჰაერი ისეთივე მძიმეა და სველი როგორც მე, მე ფრენოფობია მჭირს, ჩემი თითები კი სხვა ფანჯრებს ახატავენ მართკუთხა სამუთხედებს სადაც შენი ერთი მზერა ჩემი ორი სურვილის ტოლი არარი... და ცაში დაკიდული დღეების საცერი შენს ნაბიჯებს და ჩემს სურვილებს არათანაბრად ცრის... შენ ისევ მოძრაობ ცის ზოლზე,კიდუროვანი ნაბიჯებით, მე ვრჩები ზემოთ და ახალ ფობიებს ვიმართებ, და ისევ გეძებ,ჩემს შიგნით სადღაც თირკმლებთან ახლოს.. რომ ჩემს ორ სურვილს შენი ერთი მზერა გავუტოლო..." +5
12. ოღონც იმის მერე წავიკითხე რაც ეს დავწერე:D:D:D:D:D ოღონც იმის მერე წავიკითხე რაც ეს დავწერე:D:D:D:D:D
11. არ გონი რომანოზ მეც წავიკითხე:) არ გონი რომანოზ მეც წავიკითხე:)
10. "ჩემი შენზე ფიქრი ფრენოფობიას გავს, ჩემი სიზმრები კი მავნე ჩვევებია"
ერთ ნახატზე წავიკიტხე,მგონი "ჩემი შენზე ფიქრი ფრენოფობიას გავს, ჩემი სიზმრები კი მავნე ჩვევებია"
ერთ ნახატზე წავიკიტხე,მგონი
8. სუსტი ვერლიბრი. წარმატებები სუსტი ვერლიბრი. წარმატებები
7. მე მინდა მოგიყვე როგორ ცხოვრობენ ჩემს სარკეზე უსახელო გამჭვირვალე წერტილები,რომლებიც ვერ გრძნობენ დღეებს, და დაფრინავენ საკუთარ ანარეკლებსში და კვდებიან უთავისობისგან...
მე მინდა მოგიყვე როგორ ცხოვრობენ ჩემს სარკეზე უსახელო გამჭვირვალე წერტილები,რომლებიც ვერ გრძნობენ დღეებს, და დაფრინავენ საკუთარ ანარეკლებსში და კვდებიან უთავისობისგან...
6. თანხმობა როის...
და კიდევ...
არ არის კარგი ვერლიბრი. თანხმობა როის...
და კიდევ...
არ არის კარგი ვერლიბრი.
5. იქეთ გავაპლიუსე:) იქეთ გავაპლიუსე:)
4. ჰაერი ისეთივე მძიმეა და სველი როგორც მე, მე ფრენოფობია მჭირს...
მე მჭირს საშინელი ფრენოფობია... ჰაერი ისეთივე მძიმეა და სველი როგორც მე, მე ფრენოფობია მჭირს...
მე მჭირს საშინელი ფრენოფობია...
3. მომეწონა.: )
+2 მომეწონა.: )
+2
2. შენ მზე სახურავების გასწვრივ ცის ბოლო ზოლზე ამოგყავს, შენ ხატავ ღუბლებს ოდნავ გაწელილს და თითქმის ფერმკრთალს..
ჩაუცმელ ხეებს ეხლართებათ ერთმანეთში თმები, როცა გაურბიან ქარს,
თვალებს ვაბრუნებ ჩემში და სულ არ მინდა დაგინახო..
და ცაში დაკიდული დღეების საცერი შენს ნაბიჯებს და ჩემს სურვილებს არათანაბრად ცრის...
წარმტებას გისურვებ!!! შენ მზე სახურავების გასწვრივ ცის ბოლო ზოლზე ამოგყავს, შენ ხატავ ღუბლებს ოდნავ გაწელილს და თითქმის ფერმკრთალს..
ჩაუცმელ ხეებს ეხლართებათ ერთმანეთში თმები, როცა გაურბიან ქარს,
თვალებს ვაბრუნებ ჩემში და სულ არ მინდა დაგინახო..
და ცაში დაკიდული დღეების საცერი შენს ნაბიჯებს და ჩემს სურვილებს არათანაბრად ცრის...
წარმტებას გისურვებ!!!
1. 1 ვერლიბრი! 1 ვერლიბრი!
|
|
| მონაცემები არ არის |
|
|