ყველა ორშაბათს ვიწყებ
შენი გადავიწყებით,
ვიხდი ეკლებად შემოტმასნილ
მძიმე ხასიათს,
უშენობიდან ჩემობამდე
უხმო ცრემლებით
პატივს მივაგებ იმ "ჩვენობას",
მწუხრზე განთიადს..

სამშაბათს მერე აზვირთებულ
ცუნამურ გრძნობებს
დაუოკებელ ქარიშხლებად
ვუშენ ქუჩებს და
გამხელილ ცრემლთა შურისგებანაწვნევ
ჭრილობებს
ორშაბათიდან შეხორცებას
ვუწყებ თავიდან..

ყველა ორშაბათს ვიწყებ
შენი გადავიწყებით...