ფრაგმენტებად გახსენებული სიზმარი,
შავ-თეთრი კადრების მონაცვლეობა.
უფსკრულის ფსკერზე ადამიანები,
ზემოთ,
ფრინველები დაფრინავენ,
თუმცა ჩვენ ვერ ვხედავთ.
მხოლოდ ჩრდილი ჩანს მათი.
ამ ჩრდილზე ისე ცუდად ჩანს სინამდვილე,
როგორც მზე, დათოვლილი ფანჯრიდან.



მკვდრები და სულელები,
ვერ იცვლიან აზრებს...
მე ისევ,
ვრჩები ღამის ფრაგმენტად...