მზემ  ღრუბლები  გადაიძრო,
გაჭიმული სხივები დაამსგავსა მარაოს,
მზე მარჯვენა სხივზე ადგა, დადგა,
შინაგანმა სიძლიერემ შიგნიდანვე  ფეთქა.
  ერთი სხივი იას სტყორცნა,
  სითბო ყვავილს მიეფერა,
  იამ უცბად თვალი ჭყიტა,
  და  მზეს  კოცნა გაუგზავნა.
  მზე გაწითლდა, უფრო ხურდა,
  სითბო მიწას დააფარა.
(წყალიც უფრო აბრჭყვიალდა,
ადიდდა და ახმაურდა.
სოფლად ყველას ეღვიძება,
მამალი ყივის, მოხუცი დგება,
მზე ამოდის და ნათდება...)
            მთის მწვანე ხალიჩაზე
            მოდის  ვარსკვლავი,
            გვირგვინით თავზე,
            კაშკაშა, მბრწყინავი,
            სხივები სკიპტრებად,
            ღრუბლები მანტიად,
              მსოფლიოს ვარსკვლავი,
            ამაყად მბზინავი...
         
                    მზე კარგ ხასიათზეა,
                    ღმერთს ასე გადაუწყვეტია...