მიდი,აფრინე ხატების წინ შენი სიტყვები,
ილოცე ღამით, რომ ჩვენს გარდა არვინ ისმინოს
ჩუმი ტირილი ბაგეების, ჩუმად მივყვები
ცას და ყოველდღე გავახურებ ყურის ბიბილოს
მწუხრის ან ცისკრის, ანდა შვიდგზის ანდა გალობით,
კელიის კუთხეს მიადგები ფსალმუნით ხელში
გვჯერა, რომ ღმერთი ღმერთია და ღმერთი არ მოდის
და უნდა ღმერთთან მიიტანო ალერსი პეშვით.
გზები იშლება, ბევრი გზები, მაგრამ საითკენ
გავანავარდოთ ჩვენი სულის მოჭრილი ფრთები ?
როცა თხემიდან ქუსლებამდე რწმენას  გაიფენ
მხოლოდღა მაშინ გახსენდება და მაშინ ხვდები
არსებობს ძალა, სიდიადე, ბილიკი ცამდე,
არსებობს შარა, რომელზედაც უნდა იარო
თუნდაც სიმწარით, სიმძიმილით, გრძნობდე რომ გადევს
ლოდი და ხელით შემოხაზო ცაზე ირაო.
ყომრალ ბინდების მორევებში პაპის ნატვირთი,
აქამდე სისხლით მოთრეული უღელი ზიდო.
და რომ ჩემია, რომ მაწუხებს, მე რომ დავტირი
ნუ წაუბილწავ, გაუთელავ მოცხებულ მირონს.
იარე მხოლოდ დილისპირულს როდესაც  სხვები
თავჩარგულები დინდებიან ძილის ფაზებზე
სანამ შენი ხმა მთების გაღმა ისევ მთებს ცდება
და ეს ღმუილი თავს არასდროს, არსად გაბეზრებს.
თაობებს სისხლში შეუხორცე "მრწამსის" ბგერები,
თაობებს სისხლში ჩაუნერგე ძველი ოცნება.
ჩვენ უკვე ომით დავიბადეთ, ომით ვბერდებით,
ჩვენი ცრემლები ცივ ღაწვებზე ვეღარ გორდება.
მიდი,აფრინე ხატების წინ შენი სიტყვები,
ილოცე ღამით, რომ ჩვენს გარდა არვინ ისმინოს
ჩუმი ტირილი ბაგეების, ჩუმად მივყვები
ცას და ყოველდღე გავახურებ ყურის ბიბილოს

ლოცვებით...

                                                         
                                                                  შავნაბადას მონასტერი. 07/ 07/2010
                                                                      ჯუბა ხაინდრავა (14 წლის)