ქუჩაში მარტოდ წრიალის შიშმა სახლში დაგტოვა,
დაღამებამდე ოთახ-ოთახ დაბორიალდი.
ზეცის ტირილი ვერ გაიგე, წვიმა გამოგრჩა...
ჩაგძინებია, საწოლიდან გადმომივარდი.
ესეც გამოგრჩა...
თოვლი ცვიოდა. ფრთხილი ნაბიჯის კვალიც გამოგრჩა,
ლოცვის თქმა გწადდა...(გულის სიღრმიდან ამოგივარდი!)
დაღამებამდე ჩვილს უტირია, ესეც გამოგრჩა.
მეზობელი ვარ , ხმაურის გამო ამოგივარდი!
ესეც გამოგრჩა!..
ფიქრობ განკითხვას, მაგრამ ღმერთის გესმის გალობა!
ლოცვის თქმას ფიქრობ, დაიბენი, დაბორიალდი.
ღვთის სიყვარული ვერ გაგიგია-თითქოს გამოგრჩა,
(რადგან ოდესღაც შენს გულის ახლოს გადმოგიბარგდი!..)
ესეც გამოგრჩა?
მიგატოვებენ ამაღამ- ფიქრობ. დილით გამოხვალ
უძილო თვალებით! სიგარეტით დაიბოლები!
ამ მიტოვების შიშმა ისევ სახლში დაგტოვა...
დამინახავ და... თითქოს ახლიდან დაიბადები...
ეს არ გამოგრჩა!
გულმავიწყი ხარ, საყვარელი, ჭკუამ დაგტოვა!
ამ უჭკუობით საწოლიდან გადმომივარდი...
ზეცის ტირილი  თუ ვერ გაიგე, მერე რა მოხდა?
მე ხომ შენს გულთან ძალიან ახლოს გადმოგიბარგდი!
არც ეს გამოგვრჩა!

2010