ამ ზაფხულში გურიაში ვისვენებდი..ეს არის ერთი დღე რომელსაც მე ხალისით ვიხსენებ..რა თქმა უნდა ყველაფერი ვერ  დავწერე მაგრამ რაც დამამახსოვრდა აგერაა ბატონო! :D

-ბიჯო რაფერ გგონია ვინ გეიმარჯვებს წროულს?
-მიშა!
-ჩემპიონატზე გიჩივი ბიო..
-ბრაზილია ვითამ?
-არა ბიჯო, ბრაზილიას დარხეული აქ უკვე..
-მოი ნიზლავი..
-მოი!
-

    ამ დროს გამოვარდა "კუხნიდან" თმაგაწეწილი ქალი, რომელსაც წინსაფარზე ბევრი მჭადის ფქვილი ქონდა მიყრილი და იდაყვებამდე ცომში იყო ამოთითხნილი..და დაიწყო

-ნუგზარიიი
-ჰოუ
-ნუგზარი უუუ!!!!
-უი და სიკვტილი შენი, რა იყო? ხო მესმის..
-დაგაყარე მიწა, გამოი შეჭამენ ხფოებმა თლათ აი შენი ვენახი..(აი დათუნიე მაინც რომ დაჟდება ხომ ვერ მიხთება წასლაას)
-ოჯახი დეეწვა მაგას თუ ლამარა არ უშობს?
-ოი რაფერი გველი ენა გაქ ლიანა შენ!
-ხელი კი მაქ რომ გშია ტკპილი..
აქშიოოო, ნენაააა რავა ყველაფერი ჩემ ოჯახში უნდა იყოს დაქცეული და მოპარტახებული..რაი მაქ ამფერი ცოდვა ღმერთო, ზაურიე გლახის ოჯახს რომ ვერ გუუსწარი..
-ხოდი უნდა ლიანა, ხოდი..ნუგზარას უთხარი მოგაწვეს პაწე..
-ოი შენ მოგაწვა მიქელა თვალებში. მიწოლა შენ ცოლს უნდა, ტარანასავით რომაა მოქცეული..ჭადი მაინც წუუგდე პატარა..თუ არა მურადას ეერევა ფიცარში და გაატარებს ხერხის ზავოდზეეე და მიყურე მერე მე ყპა ჩამუარდნილი.

-რა ქენი გადადენე ხფოებიი?
-კი, მარა ვარზე არიენ..
-რაიოო?
-რაიო და ლიანას ჭაში რომ თაფლის არაყი აქ ჩაკიდული მოგცეს, თუ არა თლათ გადავჭამთ ყველაფერსოო..
-ასე უთხარი ლიანამ დამაბარა აფერში არ მჭირია მე მაი ვენახიოო..

-რა ქენი უთხარი? ახალი ფოსტა  ხომ არაა?
-კი ვუთხარი და ასე მითხრენ მაგ გამოჩერჩეტებულს რას უყურებ, მიდი და ამეიღეო..
-შენ ამოგიღეს მიწა, მიწა!


-მიდიხარ დათოია?
-მივალ ლიანა, აბა კაცს შენ არ დააყენებ დაა..
-შენ გაგიხმეს მაი უკუღმართი ენა.. გასკტა, გეიფუშა და ახლა არ ვაყენებ თურმე..

      ნუგზარა მაგრად დათვრა, ლიანას ენაზე რომ ვთქვათ "გეილეშა". წამოწვა კიბეებზე და ხან სიმღერას წამოიწყებდა, ხან შიგადაშიგ შეაგინებდა ლიანას, ხან წაეაფირისტებოდა და ფერებას დაუწყებდა..ხან უაზროდ ხითხითებდა და ხან ტირილს იწყებდა... მოკლედ ძალიან დაგვითვრა ჩვენი ნუგზარა და იმდენი წყევლა დაიმსახურა ლიანასგან, მოსალოდნელია მეორე დალევამდე ვეღარ მიაღწიოს!

ასეთ დღეში მყოფ ნუგზარას ბუზიც დააჯდა მკლავზე..მოკლედ გეგონებოდა ჯინზეა ეს ბუზიო, ისე არ ანებებდა თავს და ნუგზარიც გურული ხერხით იგერიებდა ბუზს...მთლად დაიწითლა ტანი..თან ყველაზე საოცარი ის იყო როგორ "უმჯვარდებოდა"  ბუზს ნუგზარა :
  - აქში ბუზო იქეეეთ..


  მეორე დღეს გათენებამდე წამოვვარდი და ჩავალაგე ბარგი...