პოეტის დაკრულზე არ ფრენენ მუზები
სიცოცხლე ხალიჩად არავის ეგება,
აქამდე ათასგვარ განსაცდელს ვუძლებდი,
ახლა კი მეც ჩემი სასჯელი მერგება...

მოგყვებით უფსკრულში ბნელეთის მეფენო,
დემონებს კარიბჭეს მეც გავაღებინებ,
სიკვდილის ნაოსნებს როდემდე ვეფერო
თუ ერთ ცალ სიტყვასაც ვერ გავაგებინებ?!

მომყევით ზურგსუკან თქვენ ჩემო ლექსებო,
არავის არაფრად თქვენ აღარ ჭირდებით,
სიკეთე ამქვეყნად როდემდე ვეძებო,
სიკეთე თვითონაც თქვენ გეძებთ,გპირდებით!

გამიხდა ოცნება საფერფლის სადარი,
შევხვდები ანთებულ ბაგრატის ალიონს,
სახლის წინ სლუკუნებს ბებერი ჭადარი
ფიალა მან უნდა ბოლომდე დალიოს!

პოეტის დაკრულზე არ ფრენენ მუზები
სიცოცხლე ხალიჩად არავის ეგება,
აქამდე ათასგვარ განსაცდელს ვუძლებდი,
ახლა კი მეც ჩემი სასჯელი მერგება...