ავტორი: ა___ჩ___ი ჟანრი: პოეზია 20 სექტემბერი, 2010
შენი ღამეა
შენი ღამეა, თოვლიც არის, წვიმაც და ქარიც, ქარი და წვიმა არის, მეთქი, მინდოდა მეთქვა, ნულიდან ქვემოთ ცელსიუსი... სიცივე არის, ჩემს გულს აკლია უფალი და რიტმული ფეთქვა.
აქით სხეულის ნატეხები, იქით კი ჯვრების და ეკლესიის ნანგრევები რამდენიც გინდა, მე ყველაფრიდან გარიყული ჩემს თავში ვრჩები, ნაცვლად მზის სხივის შემიყვარდა წყვდიადი, ბინდი.
გასული წლების რაღა მრჩება?! ალღო და ალღო, ყველა უარი შეიცვალა ახლა თანხმობით, ოცდასამი წლის ბიჭი, როგორც მტირალა ბალღი, გათენებამდე სიზმარსა და სხეულს ვახმობდი.
ღრუბლები ყრია ქუჩაში და იძინებს ყველა, და სისხლძარღვებში სისხლსაც უკვე აკლია რიტმი, ავადმყოფივით დაემართა ამინდებს ხველა, მე კი უფალო უშენობას მეათედ ვითმენ.
ხეში ლამაზი მუსიკა ჟღერს, ფოთლების გენი, ნოტებნაკლული პაუზებით, შრიალით მდორე, ჩემთვის უცნობი და უმანკო ქალწულის წყენით შეშლილი ქარი, მაწყდებოდა, მიშენდა ტორებს.
მეც მერამდენედ დავისაჯე მქოლავენ ქვებით. ვარიაცია უცვლელია - ჰაერში წყალი, სავარაუდოდ სიცივეა, ნულიდან ქვემოთ... შენი ღამეა, თოვლიც არის, წვიმაც და ქარიც,
ღრუბლები ყრია ქუჩაში და იძინებს ყველა, და სისხლძარღვებში სისხლსაც უკვე აკლია რიტმი, ავადმყოფივით დაემართა ამინდებს ხველა, მე კი უფალო უშენობას მეათედ ვითმენ.
* * * მოწონების ყვავილებით მოგიჩითე პოეზიის ქუჩა
555 +++
ღრუბლები ყრია ქუჩაში და იძინებს ყველა, და სისხლძარღვებში სისხლსაც უკვე აკლია რიტმი, ავადმყოფივით დაემართა ამინდებს ხველა, მე კი უფალო უშენობას მეათედ ვითმენ.
შენი ღამეა, თოვლიც არის, წვიმაც და ქარიც, ქარი და წვიმა არის, მეთქი, მინდოდა მეთქვა, ნულიდან ქვემოთ ცელსიუსი... სიცივე არის, ჩემს გულს აკლია უფალი და რიტმული ფეთქვა.
აქით სხეულის ნატეხები, იქით კი ჯვრების და ეკლესიის ნანგრევები რამდენიც გინდა, მე ყველაფრიდან გარიყული ჩემს თავში ვრჩები, ნაცვლად მზის სხივის შემიყვარდა წყვდიადი, ბინდი.
გასული წლების რაღა მრჩება?! ალღო და ალღო, ყველა უარი შეიცვალა ახლა თანხმობით, ოცდასამი წლის ბიჭი, როგორც მტირალა ბალღი, გათენებამდე სიზმარსა და სხეულს ვახმობდი.
ღრუბლები ყრია ქუჩაში და იძინებს ყველა, და სისხლძარღვებში სისხლსაც უკვე აკლია რიტმი, ავადმყოფივით დაემართა ამინდებს ხველა, მე კი უფალო უშენობას მეათედ ვითმენ.
ხეში ლამაზი მუსიკა ჟღერს, ფოთლების გენი, ნოტებნაკლული პაუზებით, შრიალით მდორე, ჩემთვის უცნობი და უმანკო ქალწულის წყენით შეშლილი ქარი, მაწყდებოდა, მიშენდა ტორებს.
მეც მერამდენედ დავისაჯე მქოლავენ ქვებით. ვარიაცია უცვლელია - ჰაერში წყალი, სავარაუდოდ სიცივეა, ნულიდან ქვემოთ... შენი ღამეა, თოვლიც არის, წვიმაც და ქარიც,
უმაგრესია.
5
შენი ღამეა
შენი ღამეა, თოვლიც არის, წვიმაც და ქარიც, ქარი და წვიმა არის, მეთქი, მინდოდა მეთქვა, ნულიდან ქვემოთ ცელსიუსი... სიცივე არის, ჩემს გულს აკლია უფალი და რიტმული ფეთქვა.
აქით სხეულის ნატეხები, იქით კი ჯვრების და ეკლესიის ნანგრევები რამდენიც გინდა, მე ყველაფრიდან გარიყული ჩემს თავში ვრჩები, ნაცვლად მზის სხივის შემიყვარდა წყვდიადი, ბინდი.
გასული წლების რაღა მრჩება?! ალღო და ალღო, ყველა უარი შეიცვალა ახლა თანხმობით, ოცდასამი წლის ბიჭი, როგორც მტირალა ბალღი, გათენებამდე სიზმარსა და სხეულს ვახმობდი.
ღრუბლები ყრია ქუჩაში და იძინებს ყველა, და სისხლძარღვებში სისხლსაც უკვე აკლია რიტმი, ავადმყოფივით დაემართა ამინდებს ხველა, მე კი უფალო უშენობას მეათედ ვითმენ.
ხეში ლამაზი მუსიკა ჟღერს, ფოთლების გენი, ნოტებნაკლული პაუზებით, შრიალით მდორე, ჩემთვის უცნობი და უმანკო ქალწულის წყენით შეშლილი ქარი, მაწყდებოდა, მიშენდა ტორებს.
მეც მერამდენედ დავისაჯე მქოლავენ ქვებით. ვარიაცია უცვლელია - ჰაერში წყალი, სავარაუდოდ სიცივეა, ნულიდან ქვემოთ... შენი ღამეა, თოვლიც არის, წვიმაც და ქარიც,
მუსიკა კარგადაა შერჩეული. კარგი ლექსია, ძალიან მომეწონა, უბრალოდ "ალღო და ალღო .... "და "ბალღი" ცოტა ყურს მოხვდა. არ ვიცი, აჩი, ეს ჩემი სუბიექტური აზრია, შენი საქმის, შენ უკეთ იცი.
მუსიკა კარგადაა შერჩეული. კარგი ლექსია, ძალიან მომეწონა, უბრალოდ "ალღო და ალღო .... "და "ბალღი" ცოტა ყურს მოხვდა. არ ვიცი, აჩი, ეს ჩემი სუბიექტური აზრია, შენი საქმის, შენ უკეთ იცი.
ხეში ლამაზი მუსიკა ჟღერს, ფოთლების გენი, ნოტებნაკლული პაუზებით, შრიალით მდორე, ჩემთვის უცნობი და უმანკო ქალწულის წყენით შეშლილი ქარი, მაწყდებოდა, მიშენდა ტორებს. კარგი ლექსია.
ხეში ლამაზი მუსიკა ჟღერს, ფოთლების გენი, ნოტებნაკლული პაუზებით, შრიალით მდორე, ჩემთვის უცნობი და უმანკო ქალწულის წყენით შეშლილი ქარი, მაწყდებოდა, მიშენდა ტორებს. კარგი ლექსია.
,,ღრუბლები ყრია ქუჩაში და იძინებს ყველა, და სისხლძარღვებში სისხლსაც უკვე აკლია რიტმი, ავადმყოფივით დაემართა ამინდებს ხველა, მე კი უფალო უშენობას მეათედ ვითმენ."
კარგი ლექსია აჩიიიიიი
,,ღრუბლები ყრია ქუჩაში და იძინებს ყველა, და სისხლძარღვებში სისხლსაც უკვე აკლია რიტმი, ავადმყოფივით დაემართა ამინდებს ხველა, მე კი უფალო უშენობას მეათედ ვითმენ."
