I love nobody, nobody I love at all
Crying for ashen sunsets behind the sea,
Strolling in winter with gleaming lamp and on
Looking for whom I don’t love and still… 

I love nobody, nobody I love around
Shadows’ footsteps sewed for sorrow,
Soul has started to light about
And I, again,  want  the way  to follow.

Way to way just strolling thoughtful, who knows
If I miss feelings’ lucidity  from body
I wish to be loved with nobody around
And still want just to love even somebody.



არავინ არ მიყვარს, საერთოდ არავინ!
მივტირი ზღვის უკან ჩაფერფლილ დაისებს,
დავდივარ ზამთარში, - მბჟუტავი ფარანით,
და ვეძებ ვინც ასე არ მიყვარს; და ისევ...

არავინ არ მიყვარს საერთოდ არავინ,
დარდისგან დალამბულ ნაკვალევს ლანდების
მივყვები და ჩემი იშლება კარავი,
სულში კი იწყება პროცესი ანთების –

გზა და გზა, მივდივარ ფიქრებში და რავი
ასე თუ ველევი გრძნობების სიცხადეს,
მინდა რომ ვუყვარდე საერთოდ არავის,
და მაინც მინდა რომ ვიღაცა მიყვარდეს.

გიორგი გაბაიძე