დღეს თითქოს გაზაფხულმა კარი შემომიღო,
თითქოს იმედები ისევ მართლდებიან,
თითქოს იმედები ისევ ჩამისახლდნენ
და მეც ბედნიერი ავციმციმებულვარ...

ჩემს თვალს ნათელი და შენს გულს სიყვარული
ჩვენ ხომ ქვესკნელიდან ზესკნელს მივადგებით...
ჩვენ ხომ აღარ გვინდა მეტი დამარცხება,
ჩვენ ხომ იმედებით თვითმკვლელს ვებრძოლებით...

გვეყო, უნდა მოვრჩეთ დამღლელ ომობანას...
გვეყო, თორემ მოკლე კაბებს ვეღარ ვნახავთ...
გვეყო სინანულის მძაფრი შეგრძნებები,
ახლა იმედების გაზაფხული დადგა!