ისევ მონატრება...
რა უმოწყალოდ მიმეტებ...
გამძაფრებული ჟინი წარსულის,
აწმყოს დუმილით,
მომავალი კი...
ალბათ არ ღირს
ამაზე ფიქრი...
- და ისევ მონატრება...
წამით გარინდება -
სულის სიმშვიდეა!
მხოლოდ განვლილი -
მწარე და ტკბილი...
რჩება მონატრება...
ისევ მონატრება!