წლები მიდიან - სიმდიდრე მოდის!..
შევცქერი პორტრეტს, ვერცხლისთმებიანს,
ვიცოდი, ვერცხლო, შემერეოდი,
თუმც გული კი ვერ გამთეთრებია!..

რა მაქვს სანაღვლო? - არც არაფერი!
მერე რაა, რომ თუკი ვბერდები,
თუ განახევრებ, წუთისოფელო,
მარადისობავ, ხომ გიერთდები!..

ღიმილს ბაგიდან ვერ მოვიშორებ, -
ასე ვიცხოვრე, ასე მჩვევია,
მათბობდეს ისევ შენი სიშორე,
ყველაფერს მაინც ეს მირჩევნია!..

თუ დამაცალა კიდევ უფალმა,
თუ არ მომკლა და დამააკლდამა,
რაღა თქმა უნდა, რაღა თქმა უნდა,
რომ სიყვარულით ვიცხოვრებ კვლავაც!..

და ლექსით, რომლის ფასი და დარი,
არ მეგულება ქვეყნად საუნჯე!
სხვა საქართველო, ღმერთო, სად არის? -
ან მაქებინე, ან დამამუნჯე!..