არ ისვენებს გიჟი ქარი -
არც ჩადგება დიდხანს ალბათ,
შენ ამ ქარშიც ჰკოცნი ყვავილს
და გიხდება თეთრი კაბა.
მო, დავრეკოთ ერთად ზარი
და ვიმღეროთ ''ჩარი-რამა“,
მტკვარმა ყველა ნაცნობ ჰანგით
ტკივილები დამიამა.
ეგ გულები სიცოცხლისთვის
ანთებულან სანთლებადა,
შეგვიწირავს ჩვენც რწმენისთვის
რაც გვქონდა და რაც გვებადა.
კვლავ არ ცხრება გიჟი ქარი -
არც ჩადგება დიდხანს ალბათ,
შენ ჰკოცნიდი ქარში ყვავილს,
გიხდებოდა თეთრი კაბა...
წუთისოფლის ვიღაც მგზავრი
მიყვებოდა შენზე ამბავს!!!