თქვენ, ვისზე რა გაქვთ ნეტავ სათქმელი?!.
თქვენ, ხომ ბრბო ხართ  და სხვა არაფერი,
რა გესმით სხვა ხალხის ცხორვების ტკივილი,
ავადმყოფ ნარკომანს უსაჯეთ სიკვდილი...
დამნაშავეაო,  დგახართ და გასძახით,
საკუთარ ცხოვრებას ქვევრივით ჩასძახით!
ერთმანეთს, ზურგს უკან  ლანძღავთ და აგინებთ,
პირში კი, დგახართ და აგმერთებთ ადიდებთ,
გულს მირევს თქვენით, რომ არსებობს სამყარო,
თქვენ იმის ღირსნი ხართ, მიწა რომ გაყარონ,
და მერე ჯოჯოხეთს წამებით გაგგზავნონ...
იქ კი ჭინკებმა გგლიჯონ და გაწვალონ.