ИДУЩИЙ НА ВОЙНУ


Мальчик-блондин, идущий на войну!
Вернись опять таким же красивым;
С запахом моря на губах,
С солью на ресницах;
Мальчик-блондин, идущий на войну!

Май 1940


ომში მიმავალი

ომში მიმავალო ქერა ყმაწვილო!
დაბრუნდი კვლავ ასეთივე ლამაზი,
ტუჩებზე ზღვის სუნით,
მარილით წამწამებზე,
ომში მიმავალო ქერა ყმაწვილო!

მაისი, 1940


МОЯ ТЕНЬ


Надоело, устал тащить ее,
Годами она на носках моих ног;
Поживем немного в этом мире,
Она сама по себе,
Я сам по себе.

Анкара, сентябрь 1937


ჩემი ჩრდილი


ყელში ამოვიდა, დავიღალე მისი თრევით,
წლებია უკვე ის ჩემს ფეხის წვერებთანაა.
ვიცხოვრებთ ცოტასაც ამ ქვეყნად,
ის თავისთვის,
მე კი - ჩემთვის.

ანკარა, სექტემბერი 1937


ПРАЗДНИК


Вороны, смотрите-ка, не говорите матери моей!
Сегодня, когда выстрелят пушки, я, убежав из дома,
Пойду в Военный Комиссариат.
Если промолчите, куплю вам пирожного,
Бубликов куплю, куплю петушка на палочке;
Посажу вас на качели, вороны,
Отдам вам все свои бабки,
Вороны, прошу, матери моей не говорите!

Ноябрь 1938



დღესასწაული


ყვავებო, იცოდეთ არ უთხრათ დედაჩემს!
დღეს, როცა ზარბაზნები გაისვრიან, მე სახლიდან გავიქცევი.
წავალ სამხედრო კომისარიატში,
თუ გაჩუმდებით გიყიდით ნამცხვრებს, ბლითებს გიყიდით,
გიყიდით მამალოს ჯოხიან კანფეტს,
დაგსვამთ საქანელებზე, ყვავებო,
მოგცემთ მთელს ჩემს ფულს,
ყვავებო, გთხოვთ, არ უთხრათ დედაჩემს!


ნოემბერი 1938



ПОКУПАЮ СТАРЬЕ

Покупаю старье
Покупаю и леплю звезды
Музыка пища для души
Упиваюсь музыкой кружится голова.

Пишу стихи
Пишу стихи и покупаю старье
Отдаю старье и покупаю Музыки

Вот бы еще стать рыбой в бутылке ракы.



ვყიდულობ სიძველეს


ვყიდულობ სიძველეს.
ვყიდულობ და ვარსკვლავებს ვძერწავ.
მუსიკა საკვებია სულისთვის.
ვტკბები მუსიკით, თავბრუ მეხვევა.

ლექსებს ვწერ,
ლექსებს ვწერ და სიძველეს ვყიდულობ,
ვაბარებ სიძველეს და ვყიდულობ მუსიკას.

ნეტავ ისევ გავხდე თევზი თურქული არყის ბოთლში.



КАК МЫ


Разве рождает желание
Спящий танк
И о чем думает самолет
Когда остается один?

Разве не любят противогазы
Чтобы песня звучала у каждого на устах
При свете луны?

И нет ли у ружей жалости
Такой же, как у нас людей?



როგორც ჩვენ


ნუთუ ბადებს სურვილს მძინარე ტანკი
და რაზე ფიქრობს თვითმფრინავი
როცა მარტო რჩება?

ნუთუ არ უყვართ აირწინაღებს,
რომ მთვარის შუქზე,
სიმღერა ჟღერდეს  მათ ბაგეეზე?
და ნუთუ არ აქვს იარაღს შეცოდება
ისეთივე, როგორიც ჩვენ, ადამიანებს?




БЕЗДЕЛЬНИК


Вот моя работа,
Каждое утро раскрашиваю небо,
Когда вы все спите.
Просыпаетесь и видите, что оно голубое.

Когда распарывается море,
Вы не знаете, кто его штопает;
Я штопаю.

Даже когда вы думаете, что я бездельничаю,
И тогда я при деле;
Я голову думаю в своей голове,
Я желудок думаю в желудке своем,
Я ногу думаю в своей ноге,
Сам не знаю, что несу.

("Япрак", 1.3.1949)


უსაქმური

აი ჩემი სამუშაო,
ყოველ დილით ცას ვაფერადებ,
როცა თქვენ გძინავთ,
იღვიძებთ და ხედავთ რომ ცისფერია.
როცა ზღვა ირღვევა,
თქვენ არ იცით ვინ კემსავს,
მე ვკემსავ ზღვას.

მაშინაც კი, როცა ფიქრობთ რომ ვუსაქმურობ
მაშინაც საქმით ვარ დაკავებული.
მე თავს ვფიქრობ ჩემს თავში,
კუჭს ვფიქრობ ჩემს კუჭში,
ფეხს ვფიქრობ ჩემს ფეხში,
მე თავადაც არ ვიცი რას ვბოდავ.



Апрель


    Невозможно
    Писать стихи
    Если влюблен;
    И не писать
    Если из месяцев - апрель.



აპრილი

შეუძლებელია
ლექსის დაწერა
თუ შეყვარებული ხარ,
და არ დაწერა -
თუ აპრილის თვეა.



СТИХОТВОРЕНИЕ-ЗВОНОК


Мы, чиновники,
В девятом часу, в двенадцатом часу, в пятом часу,
Мы, лишь мы на улицах.
Так предначертал нам великий Господь;
Ждем или звонка на перерыв
Или начала месяца.


ლექსი-ზარი

ჩვენ, საჯარო მოხელეები,
9 საათზე, 12 საათზე, 5 საათზე.
ჩვენ, მხოლოდ ჩვენ, ქუჩებში.
ასე დაგვაკისრა დიდმა უფალმა.
ველოდებით ან შესვენების ზარის დარეკვას,
ან თვის დასწყისს.




Приглашение


    Жду,
    Приди в такую погоду, чтобы
    невозможно было отказаться.

    Апрель 1940


მოწვევა

გელოდები.
ისეთ ამინდში მოდი,
რომ შეუძლებელი იყოს უარის თქმა.


აპრილი 1940