მშვენიერი ვერლიბრია:))

მდედრი
საშუალო ასაკის, საშუალოზე დაბალი სიმაღლის, შავგვრემანი და შეუხედავი
შეყვარებულმა მიატოვა
სკოლაში წაკითხული აქვს ერთი-ორი წიგნი
ეკლესიაში მას მერე აღარ დადის რაც...
ცხოვრებაში ხელმოცარული
ხელმოკლედ ცხოვრობს მშობლებთან ერთად
ბოღმა, ბრაზი, შური, უსამართლო სამყაროს სიძულვილი და ცრემლიანი ღამეები
ხვდება ყველაფერი მხოლოდ მისი ბრალი რომაა

შენ თუ ძველი ნივთების მანია გაქვს არ ვიცი მაგრამ ვერც ამას ვუწოდებთ ვერც ლექსს და ვერც პოეზიას სამწუხაროა ეს ხალხი ასე მარტივად რომ იმეტებს ამ ქულებს:)) იმიტომაცაა რომ არავინ აღარ უყურებს ამ საიტს სერიოზულად.არა და არ ვიყავი დღეს ცუდ ხასიათზე რა ვქნათ ალბათ ჩემი ,ვიკას,საბას და კიდევ რამოდენიმეს ხვედრია სიმართლე ვთქვათ

ზამბარებიანს  რამე  ჯობდა?!,
მე  მომწონს  ეს ტიპი.

:):):):):):):):):):) ნიჭიერია ეს

მუზას ველოდები...

დარჩა კიდევ რამე,დენიკინმა რომ დატოვა და ჯერ მასზე არ დაგიწერია?

"სიძველისადმი გრძნობა, პატივი, თუ შენში მაინც ოდნავ ელვარებს "  გამახსენდა რატომღაც .. აქ ელვარებს კი არა და... კაშკაშებს და  ბრიალებს :)

ეს  ლექსი–ღა(დ)ღა(დ)ია    წარსულისადმი  პატივისგების !  ;)

ავტორი: ბოსი
ჟანრი: პოეზია
ჩემი შეფასება:0

იგი ვიღაცას მახსენებდა ყოველთვის-
ყოველთვის უპრობლემოდ უკრავდა გადაბრუნებულ ფირფიტას,
ჩახრინწული, მომაბეზრებელი ხმით,
3 წუთში 78 ბრუნის სიჩქარით.
მაშინაც კი,
როცა ჩემოდანივით კედელთან მიდგმული,
ამრეზილი კუთხეებით უყურებდა,
როგორ თოვდა ფანჯრის რაფიდან პოპოვის რადიო.
თითქოს ყურებში ჩამესმოდა მისი დაბალი,
ნემსით ამოკაწრული უმწეო ყვირილი:
პატ...პატე..პატ..პატე...პატე...
მე ვარ პატეფონი,
მე ვარ ღაღადი ზამბარებიან ძრავის
და ეს ძალიან მნიშვნელოვანია ჩვენთვის.

:)))))))))))

თქვენს ავატარზე ის კაცი, პატეფონს რომ ძალიან ჰგავს, თქვენ ხართ ხომ? ძალიან გგავთ თქვენ და თქვენს ლექსებს, ეგრევე მივხვდი, რომ თქვენი სურათი იქნებოდა, კომენტარებსაც პატეფონურს ტოვებთ :) წარმატებები ზამბარებიან ძრავის ღაღადში :)

ისე, მაინტერესებს, პირადობის მოწმობა უკვე გაქვთ?

jonatan livingstoni.  :))

პატეფონის კვალობაზე...მეტად  ჭკვიანურად ღაღადებთ ბოს...:-*
                                     

მხვრინავი ეშლი გამახსენდა.
არ ვიცი რატომ...
ალბათ რომ არ ჩანს იმიტომ...

აჰ, პატეფონი-მეც კინაღამ გამომრჩა:)

"ამრეზილი კუთხეებით უყურებდა,
როგორ თოვდა ფანჯრის რაფიდან პოპოვის რადიო."

და ისხლეტდა ალმაცერ, ირიბ მზერას ილიჩის ნათურისას:)

როგორ თოვდა ფანჯრის რაფიდან პოპოვის რადიო.
თითქოს ყურებში ჩამესმოდა მისი დაბალი,
ნემსით ამოკაწრული უმწეო ყვირილი:
პატ...პატე..პატ..პატე...პატე...
მე ვარ პატეფონი,
მე ვარ ღაღადი ზამბარებიან ძრავის
და ეს ძალიან მნიშვნელოვანია ჩვენთვის.

:D:D:D:

სარკაზმის მამა :)))

ავატარში, წარწერაში (სახელში), ჟანრში, სათაურებში, ,,პოეზიაში'' (ც)!
ჰოჰმ.

უბოსესი როგორ ,,ღადაობს'' და ხალხიც როგორ აცმუკდა :)