კაცი მინდა ვიყო
და მინდა ერთად ვიბრძოდეთ ომში.
შენი თანამოსანგრე მინდა ვიყო
და მინდა თხრილში ერთად გვეყრებოდეს თავზე ბელტები.
ერთი ღერი სიგარეტი მინდა გვქონდეს და
მიწიანი თითებით ხან შენ მაბოლებინებდე და ხან მე.
ერთი იარაღი უნდა გვქონდეს - ერთადერთი ტყვიით
და ამ ტყვიას ყოველი შემთხვევისთვის საგულდაგულოდ ვინახავდეთ.
წერილს მინდა ვღებულობდეთ ერთ ქალისგან
და მერე ამ ქალს ცალ-ცალკე ვწერდეთ უხამს წერილებს.
და საერთოდ, ზიარი საყვარელი მინდა გვყავდეს:
ერთ ღამეს შენთან ატარებდეს და მეორე ღამეს ჩემთან.
მერე მე შენზე მიყვებოდეს და შენ ჩემზე...
საინტერესო იქნება სხვა ქალისგან მოყოლილი შენი ამბები
და მერე ამ ქალთან ერთად დილამდე, ქანცის გაწყვეტამდე, ბრძოლა.
ერთ დილასაც ყოველი შემთხვევისათვის შემონახულ ტყვიას გესვრი.
დაგჭრი, არ მოგკლავ
კაცურად მინდა მოგიარო
ზურგზე მოგიკიდო, ჩემს ბეჭებზე ვიგრძნო შენი სხეულის სიმძიმე და სითბო, მაგრამ ვერ გადაგარჩინო.
ბოლოს ძმაკაცურად მიგაბარო მიწას
და ზიარ საყვარელს შენი უკანასკნელი სიტყვები გადავცე: უერთგულე ჩემს მეგობარსო...
ნუ დამესიზმრები ღამ-ღამობით,
ნურც ჩვენს საყვარელთან ნებივრობისას წამადგები თავზე აჩრდილად...
რატომ გესროლე ყოველი შემთხვევისათვის საგულდაგულოდ შემონახული ტყვია?
რა ვიცი, როგორც ქალს ისე მიყურებდი...