ბუხტა მარენგო,
შტილი, მზე, გრანიტა და კალვადოსი,
მე და შენ ორნი, მხოლოდ ორნი, როგორც ერთი-მონოლითი, გრავიტაცია!
( ჩვენი ბუნგალო-ჭრელი ფერის ფარდაგები, ბისერები, ბუდუარები...)
მეალერსება ცივი ბაროლო, მეფერება შიშველ კანზე წამწამთ ვუალი-აბსტრაქცია.....

ორნი ველბოტში,
გაუთავებლად, ისევ, ისევ-მინდა გეფერო,
ჩაგიხსნა ბასკა, დავეკონო შენს მკვრივ სხეულს-როგორც გიჟი, შლეგი, შმაგი ავაზა,
(დავამსხვრიო მოვეტონი, ამპლიტუდები-მივცე ვნებებს  ვაკხანალია....)
გავფრინდე სადაც არც საზღვრებია,  როგორც თეთრი რეტი-გავაზი....

.................................................................................................................................................

ბუხტა მარენგო.....შტილი, მზე, გრანიტა-ორნი ველბოტში.....