შვიდი იანვრის ღამე დგებოდა და მსოფლიოს მრავალ ქალაქსა თუ სოფელში მოუთმენლად ელოდნენ თეთრწვერა მოხუცის გამოჩენას, რომელსაც წითელცხვირა ირმებზე შებმული მარხილი დააქროლებდა ღრუბლიდან ღრუბელზე. დიდებს ძველებურად არ სჯეროდათ სანტა კლაუსის, პატარების ნაწილი კი ფართოდ გახელილი თვალებით უყურებდნენ ცას, ხან ბუხართან იდგნენ და სანტას მოლოდინში მათ თვალებს ძილი ერეოდათ.
  თორმეტი საათი გახდა. პატარებმა მიიღეს მშობლების ნაყიდი საჩუქრები და ყველამ ფარდა ჩამოაფარა ფანჯარას, ისინი ხომ სანტას    კი არა საჩუქრებს ელოდნენ. ნელ-ნელა კეთილი სანტასთვის განკუთვნილი რძე და საშობაო ორცხობილებიც გაქრნენ მაგიდებიდან.
  ერთ სოფელში, ფიფქებით მორთულ ფანჯარაში ისევ გამოდიოდა სინათლე და მკრთალად ჩანდა გოგონას სილუეტი, რომელიც სკამზე მუხლებით იდგა და მოუთმენლად ელოდა სანტას. ორი წელია  აღარ მიუღია საჩუქარი. ეზოში ბავშვებმა უთხრეს, ადრე იმიტომ ღებულობდი საჩუქრებს, რომ შენი მშობლები გყიდულობდნენ. აბა რა გეგონა სანტას მოჰქონდაო? ატირებული მშობლების სასაფლაოზე გაიქცა და გვიანობამდე არ მისულა სახლში. მერე მოხუცი ბებო გაახსენდა და საჩქაროდ მოკურცხლა სახლისკენ.
  -დაიძინე ბებია.. გვიანია უკვე რაღას უცდი? -მიეფერა ბებია და გამხდარი თითებით შუბლიდან თმა გადაუყარა. ასე უფრო გიხდებაო.
  გოგონამ წითელცხვირა ირმებიანი საღამური ჩაიცვა და დაწვა, რომ დაინახა ბებიამ შუქი ჩააქრო წამოდგა და მთვარის შუქზე წერილის წერა დაიწყო.

      "ჩემო ფუმფულა სანტა, შობას გილოცავ.
მე შენ დიდხანს გელოდე და არ მოხვედი. ალბათ ვეღარ  მოიცალე ან ლაპლანდიაში ისეთი დიდი თოვლი მოვიდა, რომ ვერ წამოხვედი. ჩვენსკენაც იცის ეგეთი თოვლი.
თუ შენ ვერ მოხვალ ელფები მაინც გამოუშვი, რომ ორცხობილები წამოგიღონ, შენთვის გამოვაცხე.
სანტა, ერთი თხოვნა მაქვს მინდა ჩემმა ბებიამ დიდხანს იცოცხლოს, ხომ შემისრულებ? სათამაშოები არ მინდა, მაქვს. თან უკვე 10წლის ვარ, გავიზარდე.
ახლა უნდა დავწვე. ბებო ინერვიულებს, რომ ნახოს არ მძინავას.
      გკოცნი ფუმფულა სანტა კლაუს."

  წერილი ორცხობილებთან დადო და მთელი ღამე მრავალ საშობაო სიზმარს უმასპინძლა.
  დილით აღარაფერი დახვდა მაგიდაზე. ბებიასთან მიირბინა და მაგრად მოეხვია კალთებზე.
-ბებიას ოქრო, იმ ღამე სად მოასწარი ამდენი ორცხობილის ჭამა? შეგარგოს ღმერთმა.
-მოვასწარი ბებია, მოვასწარი. -გაეღიმა გოგონას და მოხუცის ხელს მიეფერა.
  რამდენი წელი გავიდა მას შემდეგ.. გოგონა კვლავ გემრიელად შეექცევა ბებიის გამომცხვარ ორცხობილებს და თითქოს სიკვდილისთვის სახლის ყველა დარაბა დახურულია.


  შობას გილოცავთ