გაზაფხული

ვაზმა ჭრილობიდან ქარვა მოიწველა,
სუსხმა მახათები რიყეს შეალეწა,
ტყემალს დაუცვივდა თოვლის ფანტელები,
მზემ კი სითბო გაგვიადათწესა.

ატამს აუფეთქდა კვირტი ნაფერები,
მინდორს ცხვარბატკანი შიშვლად შეესია,
მერცხალს შეულესავს ძველი ნასახლარი,
ყანას, ბოლო კორდიც გუთანს შეეწირა.

უფფ, რა სურნელია, ან რა ჟრიამული,
გამხმარ კენწეროსაც სიცოცხლე სწყურია,
ახლა ოფლსაც სულ სხვა სუნი და გემო აქვს,
თუ კაცი გამრჯეა, თუ გული გულია...

31.01.2014 —