ნაწარმოებები


გამარჯვებას ვუსურვებთ გმირ უკრაინელ ხალხს რუს აგრესორზე.     * * *     დიდება უკრაინას !!! Сла́ва Украї́ні !!!

ავტორი: მირცხულავა
ჟანრი: პროზა
22 ოქტომბერი, 2015


მოძღვარი



ადამიანების გაკერპება არ მიყვარს, არ მჩვევია... მე უბრალოდ ყოველგვარი წამატებისა და გაფერადების გარეშე აწ უკვე გარდაცვლილ სასულიერო პირზე მოგიყვებით.
არაფრით არ ჰგავდა ის დღევანდელ მღვდლებს,
ა რ ა ფ რ ი თ !
მთლიანად მთელი სხეული გული იყო.
მისგან ვისწავლე რომ ცხოვრებაში არჩევანი ცუდსა და უარესს შორის კეთდება, რომ კარგი არჩევანი არ არსებობს, რომ ბედნიერება ჩემი ვალდებულებაა, რომ რწმენა ინტიმურია და ის უნდა დამალო, ბოროტება ყოველთვის ამხილო და არასოდეს მიუჯდე სუფრას კაციჭამიებთან.
არ ვიცი, რატომ მაგრამ სულ გვაფრთხილებდა, ფული არასოდეს გაასესხოთ, მინიმალურიც თუ გაქვთ, აჩუქეთო....
ყოველ ნახვაზე მომიყვებოდა, " დინა, დინა, ჩემო დინა, იცი ხომ? იაკობს 12 ვაჟი ჰყავდა და ერთადერთი ქალიშვილი "დინა"... მერე ეს შენი დინა გააბახეს და ძმებმა ქალაქი შექემი მთლიანად გაწყვიტესო. ძველი აღთქმაც უნდა იცოდე და ახალიცო"
ერთხელ შაბათის ლოცვაზე ერთი კაცი მოვიდა და რაღაცას ეჩურჩულებოდა ოლარის ქვეშ. მერე სტიქაროსანს უხმო მოძღვარმა და - დახსენიო - უბრძანა, შესაწირის ყუთები გახსნა ბიჭმა, გაივსო თითქმის პარკი და იმ კაცს გაატანეს. ქადაგებისას ბოდიშს გვიხდიდა, თქვენც გიჭირთო ეგებ, მაგრამ ახლა ამას ძალიან უჭირდა და ვერაფრით ვეტყოდი, დაითმინე, ეს განასცდელიაო, ღმერთს ხშირად ნუ მიაჩერდებით, კაცია კაცის წამალიო...
ლოცვაც მან მასწავლა, არ გაიპრანჭოო, მარტივად ამოთქვიო გულიდან.
არ დამიჯერებთ, მაგრამ ის რომ დილის ექვს საათზე ლოცვას იწყებდა, მე საწოლში მეღვიძებოდა, რაღაც ძალა წამომაგდებდა ხოლმე.
ყველა მისი სიტყვა, ფრაზა, რჩევა, ცხოვრების მეგზურად მექცა.
ერთხელ რაღაც ჩავიდინე და ნანობო? არა მეთქი, აბა რას მეჭორავებიო, შეყრიდა წარბებს, თუ არ ნანობ და მაინც მიყვები, ფარისეველი ხარო !
ასე ერთი წინადადებით მასწავლა აღსარება.
მავნე ჩვევაც მქონდა და გადაეჩვიეო მითხრა, ცოდვა არისო... დიდხანს ვიკამათეთ, ოღონდაც ლეგენდებით არა, თუ ამიხსნით, რატომაა ცოდვა, ყაბულს ვარ მეთქი.
ახლა წადი, თავი ამატკიეო - მითხრა - შენთან რას გავხდებიო ? !
შემდეგ კვირას უკვე მკაცრად მიბრძანა : სანამ მაგას შეუდგები " მამაო ჩვენო " თქვიო.
- ეგ როგორ, სად ეგ და სად ლოცვა მეთქი, შევიცხადე...
- გამარჯობა შენიო, რისი დაწყების წინაც ლოცვა გეუხერხულება, ცოდვაო !
ვერ იტანდა ქებასა და ლაქუცს, არაფრის დიდებით არ მოგცემდა ნებას.
ერთხელ რაღაც დავუწერე და :
- მეგრელობა მოინანიეო - მითხრა.
...
მერე ჯიბით დაჰქონდა რაღაც საბუთებთან ერთად ჩემი ხელნაწერი..

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები