დღიურები


დღიური: რენუარი.
ენ სექსტონი
18 დეკემბერი
(ციკლიდან ,,18 დღე უშენოდ")
ჩემო სულსწრაფო ბუმერანგო, მოფრინდი უკან,
დღეს ლამაზი ვარ, მაგრამ შენ წახველ...
გული მეტკინა, რა დავმალო, მაგრამ სლუკუნი
მომბეზრდა, ახლა ვბრწყინავ, მოდი, ასეთი მნახე,
ბალახისფერი თვალები მაქვს, თმები _ უკუნი.
მოერგე კლიტის ყველა კბილანს, მისტერ საკეტო,
ხომ მეთანხმები, რომ ამ ლტოლვით რაღაცა მადლიც
მოისხი ჩემზე, თუმც, უდავოდ, სასოც წარმკვეთე,
მიგდებული ვარ შენს თაროზე, როგორც ქაღალდი,
ჰოდა, მომხატე, ისე მომწონს, როგორც მამკვეთრებ.
ბავშვი აკეთებს ხოლმე ასე, დახატე ორი
გაოცებული ნული _ თვალი, მოხაზე ოდნავ
კოცნაც, დახატე იქვე წნული საყურის რგოლი,
ჩამოდი მხრებთან, აქ თუ გინდა, ცოტა დაყოვნდი...
მაგრად ჩამავლე, მე ვარ შენი ბორგვის და ბოდვის
მიზეზი. დაბლა დაუყევი, ორივე ფერდი
მოხაზე, მძივი, ბაგეები, ხეები, კორდი,
მერე რისთვისაც თავს გწირავ და გებრძვი და გვედრი:
დახატე ჩუმი მისალმება _ ბოლო აკორდი.
დამხატე კარგი, თუ ღმერთი გწამს, დამხატე მშვიდი,
მაჩუქე შენი ვიწრო მაჯა, თავზე რომ გადგას,
მისტერ საკეტო, რქა ჯიუტი ძვლოვანი ძგიდით
მაჩუქე ისიც, თავბრუსხვევაც მაჩუქე, რადგან
ფეხი, ამ ჰანგზე რომ მეცეკვა მისთვის ავიდგი.
იფხიზლე, ჩემო ჯადოქარო, ჩართე განგაში,
გაკვესე ცეცხლად, მე ვიქცევი ნაპობად შეშის
და მივიწყებულ ბუხარს გავხვევთ გუზგუზა ალში
და შენი ფეხით ჩემს ჩაკეტილ საპყრობილეში
შემოხვალ და ჩვენ მივუსხდებით ვახშამს და მაშინ
იქნება ისე, როგორც _ მაშინ...

ანი კოპალიანის თარგმანი
რენუარი 2017-11-10 12:57:39

დღიური: მელ.ზ..

ველოდები როდის აღადგენ ნაწერებს, ნეტავი დიდ ხანს მომიწევს?
ნეფერტარი 2017-11-09 16:39:15

დღიური: მუხა.



დღიური: გეგა-ნია.
ნინო და ალი.

შორს მთებში სუნთქავს, გრძნობა ტანჯული
და ხანჯლის პირზე ჰკიდია ცოდვა,
ვისთვის არ იყო ნება დართული,
ვისთვის ეკითხათ, ყოფნა არ ყოფნა.

გული ძგერს ორად, განა ერთია?!
სამშობლო...შემდეგ სატრფო და ისევ...
სიყვარული ხომ თავად ღმერთია,
დაუკითხავად გულის ხმას მისდევს.

აჰა! ჭახანიც გაისმის თოფის,
გული ნელდება, თვალი კი ხედავს,
ქართულ ჩოხაში გამოწყობილი,
თვით საქართველოს ასული ცეკვავს.

რისთვის ნელდები გულო უდროოდ,
აფერუმ! ტრფობას ორი ერისას,
აფერუმ! რადგან შენს სამშობლოში,
ისევ დალევენ გადარჩენისას.
გეგა-ნია 2017-10-24 19:03:55



https://www.youtube.com/watch?v=QHnwDuzR1wg
მელნისფერი 2017-10-10 11:57:02

https://www.youtube.com/watch?v=syGGVZ_ILAI

The Mask [Maya Angelou];

We wear the mask that grins and lies.
It shades our cheeks and hides our eyes.
This debt we pay to human guile
With torn and bleeding hearts…
We smile and mouth the myriad subtleties.
Why should the world think otherwise
In counting all our tears and sighs.
Nay let them only see us while
We wear the mask.

We smile but oh my God
Our tears to thee from tortured souls arise
And we sing Oh Baby doll, now we sing…
The clay is vile beneath our feet
And long the mile
But let the world think otherwise.
We wear the mask.

When I think about myself
I almost laugh myself to death.
My life has been one great big joke!
A dance that’s walked a song that’s spoke.
I laugh so hard HA! HA! I almos’ choke
When I think about myself.

Seventy years in these folks’ world
The child I works for calls me girl
I say “HA! HA! HA! Yes ma’am!”
For workin’s sake
I’m too proud to bend and
Too poor to break
So…I laugh! Until my stomach ache
When I think about myself.
My folks can make me split my side
I laugh so hard, HA! HA! I nearly died
The tales they tell sound just like lying
They grow the fruit but eat the rind.
Hmm huh! I laugh uhuh huh huh…
Until I start to cry when I think about myself
And my folks and the children.

My fathers sit on benches,
Their flesh count every plank,
The slats leave dents of darkness
Deep in their withered flank.
And they gnarled like broken candles,
All waxed and burned profound.
They say, but sugar, it was our submission
that made your world go round.

There in those pleated faces
I see the auction block
The chains and slavery’s coffles
The whip and lash and stock.

My fathers speak in voices
That shred my fact and sound
They say, but sugar, it was our submission
that made your world go round.

They laugh to conceal their crying,
They shuffle through their dreams
They stepped ’n fetched a country
And wrote the blues in screams.
I understand their meaning,
It could an did derive
From living on the edge of death
They kept my race alive
By wearing the mask! Ha! Ha! Ha! Ha! Ha!


https://www.youtube.com/watch?v=QqYLGZ2iAVk

ახლაც ცოცხლები არიან,სადღაც,შორს
ამ,ბოროტებით სავსე სამყაროდან.

https://www.youtube.com/watch?v=JKq5zIVR8p4



https://www.youtube.com/watch?v=9kWQJzqOZzQ        <3

Two Feet - Love Is A Bitch

თვითონაც არ ვიცი რა მინდა. უბრალოდ გამოჩნდი, მოხვედი , შემოხვედი , ადგილი იპოვე და დარჩი ჩემს ცხოვრებაში.იცი? განსაკუთრებული ხარ . განსხვავებული ხარ ყველლასგან ვისაც ვიცნობ, შენ ის ხარ , ის ვინც ვერასოდეს წარმომედგინა , ვერც ოცნებებში , ვერც რეალობაში , შენს სახეს, შენს პიროვნებას ვერ დავხატავდი. ამოუცნობი ხარ, ყველაზე ამოუხსნელი ამოცანა რაც კი ოდესმე ამომიხსნია, ისეთი იდუმალი ხარ, ძნელად გასაგები, მაგრამ მე მაინც უსიტყვოდ მესმის შენი. არარეალური ხარ , შენნაირები არ არსებობენ, მხოლოდ შენ ხარ და შენც არ ხარ ხანდახან. ახლოს ხარ და მაინც ძალიან შორს ხარ . გიყურებ და სივრცეს ვხედავ , უკიდეგანო, უნაპირო, უსასრულო , აზრებით , სითბოთი სავსე სივრცეს. ეს შენ ხარ , მაგრამ შენ არ ხარ. ძალიან ახლობელი ხარ ჩემთვის და ძალიან უცხო. უზომოდ მიყვარხარ და თან არ ვიცი მიყვარხარ თუ არა . ისეთი რაღაცნაირი ხარ , ისეთი იდუმალი არც კი ვიცი საიდან უნდა წამოვიდე , რომ შენამდე მოვიდე.მე ბევრი რაღაც ვიცი შენზე და თან არაფერი არ ვიცი. ჩემ წინ ზიხარ და თემას ვერ ვპოულობ რაზე გელაპარაკო რომ შენში შემოვიდე, შენ დავინახო, შენ გავიცნო , შენ აგალაპარაკო. ვიწყებთ და ვჩუმდებით , ზოგადი საუბრები და თან კონკრეტული . მე მიყვარს ის მუსიკა რომელსაც შენი ცხოვრება ქმნის, მე ყველას მუსიკა მიყვარს მისიც, ამისიც , ჩემიც , მაგრამ შენი განსაკუთრებით, როცა შენ გისმენ მივფრინავ, ვიძირები, ვიკარგები უსასრულობაში , იდუმალებაში, ლანდებს შორის დავფრინავ და არ მინდა გამოფხიზლება, არ მინდა შენი მუსიკა შეწყდეს, არ მინდა შენ შეწყდე , არც ის მინდა მე შევწყდე, ჩემი მუსიკაც ლამაზია , მაგრამ შენი უფრო იდუმალია. როცა გხედავ ხმა მესმის, შორეული , მუსიკის ხმა, ეს შენი ხმაა შენი სულის იდუმალი ხმა.ამბობენ თვალებით ყველაფრის გაგება შეიძლებაო, რას მეუბნებიან შენი თვალები? როცა მათ ვუყურებ არაფრის დანახვა აგარ მინდა დედამიწაზე, მე მათში ყველაფერს ვხედავ რისი დანახვაც მახარებს



დღიური: მუხა.
მუხა  გამარჯობათ!
ვფიქრობ  კარგად  ხართ  უფლის  წყალობით  და  ასეც  უნდა  იყოს  მუდამ.
გიგზავნით  ამ მცირე  მოსაკითხს:

მინდოდა, თქვნთვის მომეწერა უფრო რამ კარგი,
უფრო ამაყი, უფრო ნაზი, უფრო მწყაზარი.
მაგრამ ვერ ვნახე, ვერ ვიპოვე, ვერ მოვიძიე ,
მეგობრობაზე უკეთესი ან მის სადარი.
დავალ ქარებთან, მათი სწორი, მათი ამქარი.
ჭექა–ქუხილი,  ელვა,  დარი, დელგმა,  ავდარი,
ზოგჯერ მეც ქარი, მეც გრიგალი,ან უფრო ჩქარი,
სევდით ავსილი,  ძველისძველი  ერთი  ამბარი.

პატივისცემით  ნ ე ქ ტ ა რ ი,
ნექტარი 2017-09-16 21:40:26


დღიური: ნათთია.
ერთი დიდი მოლოდინია ჩვენი მე და შენ .
შენ მდინარე ხარ.
მე მე.
რამდენჯერაც სიღრმეში ჩამოვეშვი, ნაპირზე მაბრუნებ და მეუბნები,
ერთ მდინარეში ორჯერ ვერ შეხვალ.

ერთი დიდი მოლოდინია ჩვენი მე და შენ.
შენ მდინარე ხარ.
ბორგავ.
კალაპოტს იცვლი.
ცდილობ მიზნამდე სწრაფად მიხვიდე.
იმტვრევ ნეკნებს ყველა წაბორძიკებაზე.
მე ისევ მე ვარ.
ისევ ვეშვები სიღრმეში.
ისევ მაბრუნებ.
"ერთ მდინარეში ორჯერ ვერ შეხვალ".

არ შეიძლება ყველაფერი ასე მარტივად დასრულდეს .
ადამიანებს სასწაულების სჯერათ.
მეც ალბათ ბოლოჯერ გადავიწერ პირჯვარს და ბოლოჯერ შემოვცურავ სიღრმეში ერთ დღესაც ბოლო იმედით.
ბოლოჯერ ჩავიგუბებ ფილტვებში ჰაერს.
- ერთ მდინარეში ორჯერ მართლა ვერ შევალ?

"დარჩი.. დარჩი... დააა... რჩიი..."
 
ერთი დიდი მოლოდინია ჩვენი მე და შენ.
ნათთია 2017-09-10 16:09:34

 
          Still I Rise   

You may write me down in history
With your bitter, twisted lies,
You may tread me in the very dirt
But still, like dust, I'll rise.

Does my sassiness upset you?
Why are you beset with gloom?
'Cause I walk like I've got oil wells
Pumping in my living room.

Just like moons and like suns,
With the certainty of tides,
Just like hopes springing high,
Still I'll rise.

Did you want to see me broken?
Bowed head and lowered eyes?
Shoulders falling down like teardrops.
Weakened by my soulful cries.

Does my haughtiness offend you?
Don't you take it awful hard
'Cause I laugh like I've got gold mines
Diggin' in my own back yard.

You may shoot me with your words,
You may cut me with your eyes,
You may kill me with your hatefulness,
But still, like air, I'll rise.

Does my sexiness upset you?
Does it come as a surprise
That I dance like I've got diamonds
At the meeting of my thighs?

Out of the huts of history's shame
I rise
Up from a past that's rooted in pain
I rise
I'm a black ocean, leaping and wide,
Welling and swelling I bear in the tide.
Leaving behind nights of terror and fear
I rise
Into a daybreak that's wondrously clear
I rise
Bringing the gifts that my ancestors gave,
I am the dream and the hope of the slave.
I rise
I rise
I rise.
 
Maya Angelou

ლიკა ჭელიძეს


შენ პოეტური გვარი გაქვს,
ხარ მოყვრის სულის ნაჟური,
მინდა გიმღერო ამრიგად
სიმღერა გარიჟრაჟული.

ვერ დაგივიწყებს-ვინც გნახა
ერთხელ მაინც და დაგლოცა,
დიდხანს სიცოცხლეს შენსას ვსთხოვ
ჩვენს ყველა წმინდა სალოცავს.

მეტი რა გითხრა დობილო,
მკერდს გული გიცემს ქართულად,
ორ ფეხზე შენი ძმობილი
ამაყად წამომართულა.

არ შემიძლია სხვაგვარად,
ხარ სულის ერთი ნაწილი,
მიყვარხარ, როგორც მთის მგოსნის-
ვაჟა-ფშაველას არწივი.


ოთარ რურუა

2017 წელი.
ოთარ რურუა 2017-08-29 19:43:42

დღიური: დევი.
მე რომ გეტრფი,
შენ რომ არა,
გულს მიღონებს წარა-მარა.
კმარა ხვნეშა,
მეყო დარდი,
თითო ჰოზე - თითო არა!
მე უბედურს
შემიყვარდი!
შენ კი მგონი მიმზერ მრუდედ.
არ გინდა და
ვერას ხვდები!
მომკლავს შენი სიჯიუტე.
გვიან, მაგრამ
მაინც მივხვდი,
არ სწორდება მრუდე გზები.
რატომ?
აბა, მე რავიცი,
არ ითვლება მიზეზები!
დევი 2017-08-29 19:43:00

დღიური: ჩაქუჩა.
ჩაქუჩა 2017-08-29 16:38:16

"I don't want to grow up, much. I don't want to go to school." A sudden overwhelming desire to say something more, to say what he really felt, turned him red. "I—I want to stay with you, and be your lover, Mum."
Then with an instinct to improve the situation, he added quickly "I don't want to go to bed to-night, either. I'm simply tired of going to bed, every night."
"Have you had any more nightmares?"
"Only about one. May I leave the door open into your room to-night, Mum?"
"Yes, just a little." Little Jon heaved a sigh of satisfaction.
"What did you see in Glensofantrim?"
"Nothing but beauty, darling."
"What exactly is beauty?"
"What exactly is—Oh! Jon, that's a poser."
"Can I see it, for instance?" His mother got up, and sat beside him. "You do, every day. The sky is beautiful, the stars, and moonlit nights, and then the birds, the flowers, the trees—they're all beautiful. Look out of the window—there's beauty for you, Jon."
"Oh! yes, that's the view. Is that all?"
"All? no. The sea is wonderfully beautiful, and the waves, with their foam flying back."
"Did you rise from it every day, Mum?"
His mother smiled. "Well, we bathed."
Little Jon suddenly reached out and caught her neck in his hands.
"I know," he said mysteriously, "you're it, really, and all the rest is make-believe."
She sighed, laughed, said: "Oh! Jon!"
Little Jon said critically:
"Do you think Bella beautiful, for instance? I hardly do."
"Bella is young; that's something."
"But you look younger, Mum. If you bump against Bella she hurts."
"I don't believe 'Da' was beautiful, when I come to think of it; and Mademoiselle's almost ugly."
"Mademoiselle has a very nice face." "Oh! yes; nice. I love your little rays, Mum."
"Rays?"
Little Jon put his finger to the outer corner of her eye.
"Oh! Those? But they're a sign of age."
"They come when you smile."
"But they usen't to."
"Oh! well, I like them. Do you love me, Mum?"
"I do—I do love you, darling."
"Ever so?"
"Ever so!"
"More than I thought you did?"
"Much—much more."
"Well, so do I; so that makes it even."

[THE FORSYTE SAGA, AWAKENING,VOLUME III.John Galsworthy];

რექვიემი

მე ცუდი ფოტო გადამიღეს,
ერთი,ორი,სამი ან...მეტი!
( შენ რომ გენახა)
ფოტოგრაფმა ყველაფერი კარგად გათვალა...
მან იცოდა.
სახე? თევზები გამუდმებით ცურავდნენ ცრემლში...
ბაგე? არ უნდა გაიღიმოს,ჩაკალით.
სუნთქვა? - ისუნთქოს მხოლოდ,
სადამდეც სამყოფელ ოთახში ჟანგბადი იარსებებს,
ნუ იცხოვრებს,
იარსებოს!
ფოტოგრაფმა "კარგად" აღბეჭდა ურჩხული კადრზე...
დასერეთ!
აწამეთ!
შეუარცხყვეთ!
უგზო გზაზე იდგეს და
გაეყინოს გული,
აისბერგივით!
სხვა ურჩხულები ბედნიერ ყოფაში იყვნენ...
თანამედროვე- გარგანტუასავით,
ან - პანტაგრუელივით,
ჭამდნენ და იცოდნენ სადამდეც უნდა ეჭამათ!
(მეც მსურდა ბედნიერება)
ფოტოგრაფის წინ სისხლისფერი ობიექტი
მიწას მიზიდული უგონოდ ეგდო
(ან სულაც მკვდარი)...
მთელტანდასერილს სისხლი ღვარად ჩამოსდიოდა...
მივიდა ქარი, აზუზუნდა და დაჭრილი მგელივით აღმუვლდა...
ცივი და მთრთოლვარე ხელით ეძება გული,
ვერ ნახა...
ურჩხული სისხლში გულის გარეშე?!
გახადე ტყავი - ეკამათა გონებით ქარი...
მერე კი
სულ მთლად დაფერფლილი გახადა ტყავი
შიგნით რას ხედავს?!
წევს უგონო და მკვდარი ქალი...
ნამარხულევი,
ნაგლოვები,
ნალოცავ ბაგით...
ეგებ და ბოლო აღსარებას ელოდა კრძალვით,
რომ ზიარება იქნებოდა ცასავით კანით...
სხვები ვინ იყვნენ?
ადამის შტოს ნაყოფი სახით
უფლის ნაშობებს
სულ ებრძოდა სატანა ტანით...
ყორღანები კი მოზაიკით მეფობდნენ
მალვით.

ფოტოგრაფმა კარგად გათვალა,
ყოველი კადრი...
უცხო მლოცველი გვამს დაჰყურებს საკუთარს
ცხადლივ!
ასეა,როცა სამართალი სამარხში ჰყვავის!


https://www.youtube.com/watch?v=gGV4hxhxW8o


1 2 3 ... 1482 1483 1484