დღიურები


დღიური: მუხა.
მუხა  გამარჯობათ!
ვფიქრობ  კარგად  ხართ  უფლის  წყალობით  და  ასეც  უნდა  იყოს  მუდამ.
გიგზავნით  ამ მცირე  მოსაკითხს:

მინდოდა, თქვნთვის მომეწერა უფრო რამ კარგი,
უფრო ამაყი, უფრო ნაზი, უფრო მწყაზარი.
მაგრამ ვერ ვნახე, ვერ ვიპოვე, ვერ მოვიძიე ,
მეგობრობაზე უკეთესი ან მის სადარი.
დავალ ქარებთან, მათი სწორი, მათი ამქარი.
ჭექა–ქუხილი,  ელვა,  დარი, დელგმა,  ავდარი,
ზოგჯერ მეც ქარი, მეც გრიგალი,ან უფრო ჩქარი,
სევდით ავსილი,  ძველისძველი  ერთი  ამბარი.

პატივისცემით  ნ ე ქ ტ ა რ ი,
ნექტარი 2017-09-16 21:40:26


დღიური: ნათთია.
ერთი დიდი მოლოდინია ჩვენი მე და შენ .
შენ მდინარე ხარ.
მე მე.
რამდენჯერაც სიღრმეში ჩამოვეშვი, ნაპირზე მაბრუნებ და მეუბნები,
ერთ მდინარეში ორჯერ ვერ შეხვალ.

ერთი დიდი მოლოდინია ჩვენი მე და შენ.
შენ მდინარე ხარ.
ბორგავ.
კალაპოტს იცვლი.
ცდილობ მიზნამდე სწრაფად მიხვიდე.
იმტვრევ ნეკნებს ყველა წაბორძიკებაზე.
მე ისევ მე ვარ.
ისევ ვეშვები სიღრმეში.
ისევ მაბრუნებ.
"ერთ მდინარეში ორჯერ ვერ შეხვალ".

არ შეიძლება ყველაფერი ასე მარტივად დასრულდეს .
ადამიანებს სასწაულების სჯერათ.
მეც ალბათ ბოლოჯერ გადავიწერ პირჯვარს და ბოლოჯერ შემოვცურავ სიღრმეში ერთ დღესაც ბოლო იმედით.
ბოლოჯერ ჩავიგუბებ ფილტვებში ჰაერს.
- ერთ მდინარეში ორჯერ მართლა ვერ შევალ?

"დარჩი.. დარჩი... დააა... რჩიი..."
 
ერთი დიდი მოლოდინია ჩვენი მე და შენ.
ნათთია 2017-09-10 16:09:34

 
          Still I Rise   

You may write me down in history
With your bitter, twisted lies,
You may tread me in the very dirt
But still, like dust, I'll rise.

Does my sassiness upset you?
Why are you beset with gloom?
'Cause I walk like I've got oil wells
Pumping in my living room.

Just like moons and like suns,
With the certainty of tides,
Just like hopes springing high,
Still I'll rise.

Did you want to see me broken?
Bowed head and lowered eyes?
Shoulders falling down like teardrops.
Weakened by my soulful cries.

Does my haughtiness offend you?
Don't you take it awful hard
'Cause I laugh like I've got gold mines
Diggin' in my own back yard.

You may shoot me with your words,
You may cut me with your eyes,
You may kill me with your hatefulness,
But still, like air, I'll rise.

Does my sexiness upset you?
Does it come as a surprise
That I dance like I've got diamonds
At the meeting of my thighs?

Out of the huts of history's shame
I rise
Up from a past that's rooted in pain
I rise
I'm a black ocean, leaping and wide,
Welling and swelling I bear in the tide.
Leaving behind nights of terror and fear
I rise
Into a daybreak that's wondrously clear
I rise
Bringing the gifts that my ancestors gave,
I am the dream and the hope of the slave.
I rise
I rise
I rise.
 
Maya Angelou

ლიკა ჭელიძეს


შენ პოეტური გვარი გაქვს,
ხარ მოყვრის სულის ნაჟური,
მინდა გიმღერო ამრიგად
სიმღერა გარიჟრაჟული.

ვერ დაგივიწყებს-ვინც გნახა
ერთხელ მაინც და დაგლოცა,
დიდხანს სიცოცხლეს შენსას ვსთხოვ
ჩვენს ყველა წმინდა სალოცავს.

მეტი რა გითხრა დობილო,
მკერდს გული გიცემს ქართულად,
ორ ფეხზე შენი ძმობილი
ამაყად წამომართულა.

არ შემიძლია სხვაგვარად,
ხარ სულის ერთი ნაწილი,
მიყვარხარ, როგორც მთის მგოსნის-
ვაჟა-ფშაველას არწივი.


ოთარ რურუა

2017 წელი.
ოთარ რურუა 2017-08-29 19:43:42

დღიური: დევი.
მე რომ გეტრფი,
შენ რომ არა,
გულს მიღონებს წარა-მარა.
კმარა ხვნეშა,
მეყო დარდი,
თითო ჰოზე - თითო არა!
მე უბედურს
შემიყვარდი!
შენ კი მგონი მიმზერ მრუდედ.
არ გინდა და
ვერას ხვდები!
მომკლავს შენი სიჯიუტე.
გვიან, მაგრამ
მაინც მივხვდი,
არ სწორდება მრუდე გზები.
რატომ?
აბა, მე რავიცი,
არ ითვლება მიზეზები!
დევი 2017-08-29 19:43:00

დღიური: ჩაქუჩა.
ჩაქუჩა 2017-08-29 16:38:16

"I don't want to grow up, much. I don't want to go to school." A sudden overwhelming desire to say something more, to say what he really felt, turned him red. "I—I want to stay with you, and be your lover, Mum."
Then with an instinct to improve the situation, he added quickly "I don't want to go to bed to-night, either. I'm simply tired of going to bed, every night."
"Have you had any more nightmares?"
"Only about one. May I leave the door open into your room to-night, Mum?"
"Yes, just a little." Little Jon heaved a sigh of satisfaction.
"What did you see in Glensofantrim?"
"Nothing but beauty, darling."
"What exactly is beauty?"
"What exactly is—Oh! Jon, that's a poser."
"Can I see it, for instance?" His mother got up, and sat beside him. "You do, every day. The sky is beautiful, the stars, and moonlit nights, and then the birds, the flowers, the trees—they're all beautiful. Look out of the window—there's beauty for you, Jon."
"Oh! yes, that's the view. Is that all?"
"All? no. The sea is wonderfully beautiful, and the waves, with their foam flying back."
"Did you rise from it every day, Mum?"
His mother smiled. "Well, we bathed."
Little Jon suddenly reached out and caught her neck in his hands.
"I know," he said mysteriously, "you're it, really, and all the rest is make-believe."
She sighed, laughed, said: "Oh! Jon!"
Little Jon said critically:
"Do you think Bella beautiful, for instance? I hardly do."
"Bella is young; that's something."
"But you look younger, Mum. If you bump against Bella she hurts."
"I don't believe 'Da' was beautiful, when I come to think of it; and Mademoiselle's almost ugly."
"Mademoiselle has a very nice face." "Oh! yes; nice. I love your little rays, Mum."
"Rays?"
Little Jon put his finger to the outer corner of her eye.
"Oh! Those? But they're a sign of age."
"They come when you smile."
"But they usen't to."
"Oh! well, I like them. Do you love me, Mum?"
"I do—I do love you, darling."
"Ever so?"
"Ever so!"
"More than I thought you did?"
"Much—much more."
"Well, so do I; so that makes it even."

[THE FORSYTE SAGA, AWAKENING,VOLUME III.John Galsworthy];

რექვიემი

მე ცუდი ფოტო გადამიღეს,
ერთი,ორი,სამი ან...მეტი!
( შენ რომ გენახა)
ფოტოგრაფმა ყველაფერი კარგად გათვალა...
მან იცოდა.
სახე? თევზები გამუდმებით ცურავდნენ ცრემლში...
ბაგე? არ უნდა გაიღიმოს,ჩაკალით.
სუნთქვა? - ისუნთქოს მხოლოდ,
სადამდეც სამყოფელ ოთახში ჟანგბადი იარსებებს,
ნუ იცხოვრებს,
იარსებოს!
ფოტოგრაფმა "კარგად" აღბეჭდა ურჩხული კადრზე...
დასერეთ!
აწამეთ!
შეუარცხყვეთ!
უგზო გზაზე იდგეს და
გაეყინოს გული,
აისბერგივით!
სხვა ურჩხულები ბედნიერ ყოფაში იყვნენ...
თანამედროვე- გარგანტუასავით,
ან - პანტაგრუელივით,
ჭამდნენ და იცოდნენ სადამდეც უნდა ეჭამათ!
(მეც მსურდა ბედნიერება)
ფოტოგრაფის წინ სისხლისფერი ობიექტი
მიწას მიზიდული უგონოდ ეგდო
(ან სულაც მკვდარი)...
მთელტანდასერილს სისხლი ღვარად ჩამოსდიოდა...
მივიდა ქარი, აზუზუნდა და დაჭრილი მგელივით აღმუვლდა...
ცივი და მთრთოლვარე ხელით ეძება გული,
ვერ ნახა...
ურჩხული სისხლში გულის გარეშე?!
გახადე ტყავი - ეკამათა გონებით ქარი...
მერე კი
სულ მთლად დაფერფლილი გახადა ტყავი
შიგნით რას ხედავს?!
წევს უგონო და მკვდარი ქალი...
ნამარხულევი,
ნაგლოვები,
ნალოცავ ბაგით...
ეგებ და ბოლო აღსარებას ელოდა კრძალვით,
რომ ზიარება იქნებოდა ცასავით კანით...
სხვები ვინ იყვნენ?
ადამის შტოს ნაყოფი სახით
უფლის ნაშობებს
სულ ებრძოდა სატანა ტანით...
ყორღანები კი მოზაიკით მეფობდნენ
მალვით.

ფოტოგრაფმა კარგად გათვალა,
ყოველი კადრი...
უცხო მლოცველი გვამს დაჰყურებს საკუთარს
ცხადლივ!
ასეა,როცა სამართალი სამარხში ჰყვავის!


https://www.youtube.com/watch?v=gGV4hxhxW8o


დღიური: ფლორენცია.
ფიქრისგან დამწვარ უძირო ზეცას,
ფერფლად ქცეული ღრუბელი ფარავს,
და ჩემს ფიქრებში ძველ მოგონებებს,
თითქოს უფუნჯო ნიკალა ხატავს ...

მადლობა ნეტქარ ლამაზი ლექსისთვის

კახა  აქ  მიმაგრებული ფოტოს  გამო  გიტოვებთ  ამ  ექსპრომტს  არსაწყენად,

პატივისცემით  ნ ე ქ ტ ა რ ი.


      შ ე ნ  და  შ ე მ ......

შემოდგომა  დაცემულა  შენს  ფეხებთან,
სევდიანი,  დრომოჭმული,  მოტეხილი, 
ჩაბნეულა  ნარიჯისფერ  ხმელ  ფოთლებში
როგორც  ქალის  ჩაწყვეტილი  ქარვის  მძივი.

შემოგყურებს უიმედო,  იმედებით
საშენოთი,  შენი  სევდის  მოზიარე,
მიკვირს  შენი,  ფეხზე დგახარ,  გიკიჟინებს,
გზა  წინ  არის,  შეიცვალე,  სხვად  იარე.

წამოდგება,  უძლურება  დარევს  ხელს  და
დასანახად,  გავლასაც  კი  შეეცდება,
ქარო  მოდი,  მომეხმარე  გასჩურჩულებს
და  სახეზე  ფერი  უფრო  შეეცვლება.

დამჭკნარ ფოთლებს,  ჩემი  ტანი  წარმოადგენს,
მოწყვეტილი,  მივებარე  ამბობს მიწას,
შენ  კი,  სწრაფად მიეძალე ამ  ცხოვრებას,
განსხვავებით,  ჩემგან,  ღმერთი  ვხედავ  გიცავს,

მერე  ციდან,  წამოვიდა  ნელი  წვიმა,
როგორც, მზემო,  ფრთხილად  თვალი  მოიფშნიტა.
არასოდეს  არ  დანებდე  ამ  ცხოვრებას,
განა  შენთვის,  არვის  უთქვამს,  მიგითითა.

მიდიოდა,  შემოდგომა  ფეხაკრეფით,
სადად,  ისევ  ფერმკრთალი  და დაბნეული.
გიყურებდა  და  თვალებით  გიამბობდა,
შენ  რჩებოდი, აქ    სამკალიც,  ანეულიც.
ნექტარი 2017-08-13 07:50:58



https://www.youtube.com/watch?v=2ahElxN-bE8

  მაინტერესებს,შესაძლებელია თუ არა წაშლილი ნაწერების აღდგენა? ან კიდევ თუ შეიძლება ჩემი წარდგინების შეცვლა? (უბრალოდ ვერ ვცვლი,ვერც იმეილი შევცვალე) აქ "მოგვწერეთში" მივწერე,მაგრამ ალბათ საზაფხულოდ დასასვენებლადაა წასული ადამიანი და...  
 

შენთან ვარ... თუმცა
ვდუმვარ, რადგანაც,
ჯერ ისევ ვეძებ შესაფერ სიტყვებს...
ვრჩები!
შორს ყოფნის არ მაქვს ატანა,
ვრჩები და გული სიხარულს იწყებს
...


ისე მიცინის მიწის წვერიდან,
გადაპრანჭული,
კოხტა მაჩალო...
სულ მსურს დავკრიფო
და ფესვებიდან,
ჩემი ბავშვობა
გამოვაცალო...

დღიური: ფლორენცია.
बेवकूफ र कुरुप प्राण
ფლორენცია 2017-08-07 12:13:11

დღიური: ფლორენცია.
विदाई
ფლორენცია 2017-08-07 12:11:10


დღიური: ფლორენცია.
როცა სიცოცხლე ასე ნავარდობს,
სიკვდილის ყველა კარი ჩარაზეთ!
და იმ ბედნიერ დღეს გაუმარჯოს,
როცა ჩვენ გავჩნდით ამ ქვეყანაზე!
მამა
ფლორენცია 2017-08-06 04:54:49


დღიური: ფლორენცია.
https://www.youtube.com/watch?v=vVXIK1xCRpY&index=44&list=PLJGgPRspNaT-EKPIKhEGBrELLahrojJpW
ფლორენცია 2017-08-02 18:38:31

დღიური: ფლორენცია.

გარეთ ისევ წვიმს და ჯერ ადრეა,
გარეთ ისევ წვიმს და სულ იწვიმებს,
მე ვგრძნობ რომ მცივა და მენატრები
მაგრამ ვერ გხედავ, როგორც სიცივეს!
გარეთ კი წვიმით სველი აბრები
აშიშინებენ შერჩენილ სიცხეს,
მეც აღარ მინდა, რომ სხვებს დაბრალდეს ჩემი სიჩუმე
და ხმაურს ვიწყებ....
გათავდა.. აღარ ჩამოგეხსნები,
არ მახსოვს ვის რა ვუთხარი გუშინ
და ვაფათურებ სიცხიან ლექსებს
შენს თმებზე, მხრებზე, მუხლებზე... სულში...
ნარბენი კაცის გულივით ფეთქავს
საათიც, ქუჩაც, ფოთოლიც, წვეთიც...
შენ ხარ-აქამდე რაც უნდა მეთქვა,
შენ ხარ ოთახში ჰაერზე მეტი!...........
ფლორენცია 2017-08-02 15:18:25




1 2 3 ... 1481 1482 1483