დღიურები


ლიტერატურული კონკურსი “ლილე 2017“     * * *     დაწვრილებით ფორუმზე, კონკურსების თემაში


დღიური: ფლორენცია.
https://www.youtube.com/watch?v=WC5FdFlUcl0
RIP_ მსოფლიო 22 საუკეთესო ვოკალს შორის ერთერთ საუკეთესოს 26 მაისს გააცილებს მის ბოლო გზაზე! არ მინდა დავიჯერო რომ ეს საკუთარი სიცოცხლის განზრახ ხელყოფა იყო. ვფიქრობ ეს ყველაფერი უთავბლოდ გამოწერილი ფსიქოტროპული მედიკამენტების ბრალია და ეს უნდა დადასტურდეს (იგივე მოხდა ჯექსონისა თუ ვილიამსის შემთხვევაშიც).
ქრის კორნელი იყო ადამიანი , რომელიც როკ მუსიკით ცოცხლობდა და მუსიკამ დააძლევინა ძლიერი დეპრესია
ფლორენცია 2017-05-23 20:15:23

დღიური: ფლორენცია.
ჩაივლის ყველაფერი ცუდი,
-მხოლოდ იმედიღა დამრჩა,
დილით საუზმე მაქვს თუკი,
ღამით მოვიჭიმავ ქამარს.

წვიმს და გადაიღებს მგონი,
ავდარს სულ მოყვება დარი...
ფერებს ცისარტყელის ვითვლი,
რიცხვებმა მომანატრეს თავი.

ძლივსღა დაორსულდა დღე და
ღამეს წუთებს ვუთვლი მაინც,
ცუდი ყველაფერი წავა
ტკივილს ჩავაბარებ მაისს!
ფლორენცია 2017-05-22 22:13:19

დღიური: კეპლერ 452ბ.
როგორი ყალბია ყველაფერი,
როცა შორიდან უყურებ მღელვარებას
და როგორ ბრაზდები,
როცა მაინც ყველეფრი კარგად გახსენდება...
კეპლერ 452ბ 2017-05-19 14:52:45

დღიური: ფლორენცია.
ვერც სიყვარულმა დაიმონა ბოჰემა გულის,
ცდა ყოველ ჯერზე გასაოცარ საწყისებს აჩენს,
რომ მომავალში გასაჩენი ვრჩები წარსულში
და წარსულშივე გაჩენილი ვიწყევლი გამჩენს.
გოდერძი ფუტკარაძე
მადლობა
ფლორენცია 2017-05-19 12:52:11

დღიური: ფლორენცია.
როდის უფრო ძლიერია შიში: სანამ შეხვალ უკაცრიელ სახლში თუ მაშინ, როცა  შეხვალ და ვიღაც მანიაკი დაგხვდება?  -როცა ქუჩაში გძინავს
კოლანი 2017-05-17 03:27:31

დღიური: თიო.
პირიქით, მადლობა თქვენ ჩემო კარგო
ჰ ა ნ ა 2017-05-16 14:14:40

არამგონია კაცმა ქალის არას დაუჯეროს, თუ დაჯერება არ უნდა. განსაკუთრებით კი იმ ქალის არას, რომელსაც ოდესღაც გამთენიებით უყვარდა იგი.

დღიური: ამატერასუ.
"განშორებაც კი ღვთიურია"
ამატერასუ 2017-05-16 00:42:10


დღიური: თემური57.
ელ-ფოსტით მივიღე შეტყობინება, რომ დამაჯილდოვეს
საერთაშორისო ლიტ. კონკურსის ,,მეორე მსოფლიო ომის გმირები''-
სახელობითი მედლით, რომელიც გადმომეცა ნაწარმოებისთვის
,,სიკეთის მედროშე'' და შეეხებოდა მამაჩემის ,,ვია დოლოროსას''
მეორე მსოფლიო ომში.
ეს ორმაგად სასიხარულოა, რადგან პატივი მივაგე მამის ხსოვნას და
მივიღე ნახევარფინალისტის დიპლომი. კონკურსში დაახლოებით
ცხრაათასი შემოქმედი მონაწილეობდა  მსოფლიოს სხვადასხვა
ქვეყნიდან. 
საერთაშორისო ასპარეზზე  ესუკვე ჩემი მეორე გამარჯვებაა. პირველი
იყო  ,,ლადა-ვესტას'' საავტომობილო ფირმის ლიტ. კონკურსის პირველი
ადგილი თავისუფალ თემაში და ფულადი ჯილდო. ასერ, რომ მე პროფესიონალი
მწერალი მეთქმის.
  არ მინდა ვინმემ იფიქროს, საკუთარ თავს ვიქებ, არა! ,,ურაკის''
დღიურში ვინახავ ყველა წარმატებას, რადგან  ,,ურაკში'' დაიწყო
ჩემი შემოქმედებითი გზა და სამ წელიწადში საერთაშორისო
აღიარებაც მხვდა წილად. დიდი მადლობა  ,,ურაკს.''

თემური57 2017-05-12 14:19:52

დღიური: ფლორენცია.
ბევრჯერ დაბერა სევდიანმა ქარმა,
გულკინძიც ათამაშა, დაძველებულ კოფთის,
მე შენში შეუწყვეტლად სიყვარულის ძებნამ,
თმა გამითეთრა გადაღლილი ყოფით.

ბევრჯერ მოვიდნენ მაჭანკლად ხვადნი
გამიტყავეს ჯიბე, დამიბეგვეს სული,
სხვის გულში იმედების ძებნამ,
თვალი ამიხილა სიბრმავით და ბოდვით.

წვიმიან მაისს უბანია პირი,
შიშველ ფეხებზე უტირია ბალახს,
შენსკენ სირბილი და შენსკენ ლტოლვა
მუდამ მტოვებდა... მუდამ მტოვებდა სახტად!
ფლორენცია 2017-05-08 23:12:29



ჩემი "მადმუაზელ"-ი


დღიური: ფლორენცია.
https://www.youtube.com/watch?v=oFTdIwDb-Mo
ფლორენცია 2017-05-05 16:50:37

დღიური: ფლორენცია.
როდის უფრო ძლიერია შიში: სანამ შეხვალ უკაცრიელ სახლში თუ მაშინ, როცა  შეხვალ და ვიღაც მანიაკი დაგხვდება?
ფლორენცია 2017-05-04 22:27:09

დღიური: ფლორენცია.
გარეთ ისევ წვიმს და ჯერ ადრეა,
გარეთ ისევ წვიმს და სულ იწვიმებს,
მე ვგრძნობ რომ მცივა და მენატრები
მაგრამ ვარ გხედავ,როგორც სიცივეს!
გარეთ კი წვიმითსველი აბრები
აშიშინებენ შერჩენილ სიცხეს,
მე აღარ მინდა,რომ სხვებს დაბრალდეს ჩემი სიჩუმე
და ხმაურს ვიწყებ....
გათავდა..აღარ ჩამოგეხსნები,
არ მახსოვს ვის რა ვუთხარი გუშინ
და ვაფათურებ სიცხიან ლექსებს
შენს თმებზე,მხრებზე,მუხლებზე...სულში...
ნარბენი კაცის გულივით ფეთქავს
საათიც,ქუჩაც,ფოთოლიც,წვეთიც...
შენ ხარ-აქამდე რაც უნდა მეთქვა,
შენ ხარ ოთახში ჰაერზე მეტი!...........
ფლორენცია 2017-05-03 11:55:53

დღიური: ჰ ა ნ ა.
სული არ იღლებაო - ეს რომ არ დამეჯერებინა, დიდხანს ვერ გავძლებდი ამ ქვეყანაზე.. მადლობა მათ (და თქვენც) - ვისთანაც შემიძლია ასე შევეფარო..
თიო 2017-05-02 22:57:14

დღიური: ტენდი.
სოფელი

თუ შეგიყვაროს სოფელმა,
გულიც თავადვე გატკინოს,
ხან ჯვარს გაგაკრას მადლისთვის,
ხან ლიქნით მოგეხმატკბილოს,
ზურგში დანა გცეს და თანაც,
შემოგღიღინოს ოსანა,
სოფელი რის სოფელია,
თუ ლაფში არ ამოგსვარა?
რაც უნდა დიდხანს გაებას
სიცოცხლის სევდა-ლმობანი,
სულ ერთი მოთქმა დაიტევს
და ერთი შესანდობარი!

შატილიონი
ტენდი 2017-05-02 21:25:20

“La solitude est une tempête de silence qui arrache toutes nos branches mortes.”
                                      Khalil Gibran


დღიური: ფლორენცია.
https://www.youtube.com/watch?v=8UVNT4wvIGY _ ერთადერთი ჩემთვის საინტერესო სიმღერა და კლიპი მის შემოქმედებაში
ფლორენცია 2017-05-01 16:08:04

დღიური: ფლორენცია.
https://www.youtube.com/watch?v=PVjiKRfKpPI
ფლორენცია 2017-05-01 16:07:16



დღიური: ფლორენცია.
იმდენად ცარიელი ვარ... ტკივილამდე ცარიელი. თითქოს მხოლოდ კი არ გამომაცარიელეს, არამედ ჩემი ხორცებიც ამომგლიჯეს და თან წაიყოლეს.
იმედია ამდაგვარი მდგომარეობაც წარმავალია.
ვიღაცასთან დაწუწუნება მინდოდა, გულისგადაშლა და.. მივხვდი რომ გარშემო არავინაა ვინც ამას გაიგებდა, ან მოინდომებდა მაინც რომ გაეგო, ან შეეძლო მაინც რომ გაეგო... ესაა ადამიანის ბედისწერა_მარტოობა!
თუმც ეს მარტოობა საათის წიკწიკივითაა, მხოლოდ მაშინ რომ ამჩნევ როცა რაღაცისა თუ რაღაცეების გამო ვერ იძინებ, სიბნელესავითაა, რომელსაც მხოლოდ მაშინ ხედავ როცა სინათლის ნაკლებობას განიცდი, ფეხებივითაა, რომლის სიმძიმეს მხოლოდ მასინ გრძნობ როცა იღლები და ა.შ. მე კი, ადამიანების გარემოცვაში, ადამიანებით ალყშემორტყმული, ახლა მძაფრად განვიცდი მარტოობას, რადგან ვერავის მივეყუდე, ვერავის ჩავეხუტე, ვერავის ვეწუწუნე, ვერავის!
ამასაც გადავლახავ, ალბათ
თუმც , რომ არა მრავალი მიზეზი, თუ მცირედი, ახლავე მოვუღებდი ბოლოს ამ მარტოობას! სულაც არაა რთული ეს ყველაფერი, სულაც არ! ყველაზე მძიმე კი სიცარიელეა, სიცარიელეში დასადგურებული მარტოობა თუ მარტოობას შეშტერებული სიცარიელე!
ფლორენცია 2017-04-27 20:07:16

დღიური: მუხა.


რა ღირს ბედნიერება?
-გავიგე,აქ ბედნიერება იყიდება.მითხარით, რა ღირს სამი დღე ბედნიერება?
-ნახევარი ცხოვრება.
-ძალიან ძვირია,სამი თვე ბედნიერება?
-მნიშვნელობა არ აქვს-ნახევარი ცხოვრება!
-ე.ი.მე შემიძლია ნახევარ ცხოვრების ფასად წავიღო რამდენი ბედნიერებაც მინდა?და თქვენ რა,ამით?
-არც არაფერი..რამდენსაც მოერევით წაიღეთ...
დასწყევლოს ღმერთმა რა მძიმეა..
-მძიმე არ არის, ძნელია..თუ მიუჩვეველი ხართ! თქვენც იმდენი წაიღეთ, რამდენსაც მოერევით.
-როგორ გავიგო რამდენს მოვერევი?
დაიწყეთ ხუთი წუთიდან,დაამატეთ ათი წუთი,სინჯეთ თუ დაძრავთ.
-და მერე კიდევ შემიძლია ავიღო?
-რა თქმა უნდა,ნუ აჩქარდებით.ხშირია,როცა იმდენი ვერ მიაქვთ,რამდენიც სურთ!
-ალბათ ვზიდავ,ვეცდები,მინდა ბედნიერება...მერე კიდევ მოვალ! და ერთი კითხვა კიდევ შეიძლება?
-რა თქმა, უნდა გისმენთ!
-რატომ აქვს ასეთი უცნაური ფასი-ნახევარი ცხოვრება?
-ეს ფასი არ არის,ეს თქვენივე თვითშეფასებაა...


რა ღირს ბედნიერება?
-გავიგე,აქ ბედნიერება იყიდება.მითხარით, რა ღირს სამი დღე ბედნიერება?
-ნახევარი ცხოვრება.
-ძალიან ძვირია,სამი თვე ბედნიერება?
-მნიშვნელობა არ აქვს-ნახევარი ცხოვრება!
-ე.ი.მე შემიძლია ნახევარ ცხოვრების ფასად წავიღო რამდენი ბედნიერებაც მინდა?და თქვენ რა,ამით?
-არც არაფერი..რამდენსაც მოერევით წაიღეთ...
დასწყევლოს ღმერთმა რა მძიმეა..
-მძიმე არ არის, ძნელია..თუ მიუჩვეველი ხართ! თქვენც იმდენი წაიღეთ, რამდენსაც მოერევით.
-როგორ გავიგო რამდენს მოვერევი?
დაიწყეთ ხუთი წუთიდან,დაამატეთ ათი წუთი,სინჯეთ თუ დაძრავთ.
-და მერე კიდევ შემიძლია ავიღო?
-რა თქმა უნდა,ნუ აჩქარდებით.ხშირია,როცა იმდენი ვერ მიაქვთ,რამდენიც სურთ!
-ალბათ ვზიდავ,ვეცდები,მინდა ბედნიერება...მერე კიდევ მოვალ! და ერთი კითხვა კიდევ შეიძლება?
-რა თქმა, უნდა გისმენთ!
-რატომ აქვს ასეთი უცნაური ფასი-ნახევარი ცხოვრება?
-ეს ფასი არ არის,ეს თქვენივე თვითშეფასებაა...



დღიური: მელ.ზ..
რეფლექსი

მისმენ?! -
როდესაც თეთრი კანი გახდება ლურჯი,
დეკემბრის ყინვა დაგიკოცნის როდესაც განცდებს.
ღამე თუ გვაცდის,
მოგიყვები ამბავს, რომელსაც
თვალებით ვდუმდი.

გარეთ ქარია..
ფანჯრებს მიღმა ელვა ანთებს ყვითელ მონიტორს..
ჩვენი ღამეა,
მაგრამ არ ვართ მასში არცერთი.
წვიმა მატულობს და სიშორის უცხო ხმაური
მასხენებს აწმყოს,
რომელიც მოკვდა..
.
მე მკვდარ აწმყოში მესიზმრება ძველი სიზმარი,
და ეს სიზმარი შიშით სავსე ბნელი სახლია.
სადაც ხარშავენ კაკლის ლებნებს,
თაფლში აწყობენ..
სადაც გეძებ, როგორც წარსულს
და ჯერ არ ვიცი,
მომავალში როგორ დამტოვე..
.
ჩვენ ერთმანეთის ღმერთი მოვკალით
და ასეთ სავსე სიმარტოვეში
ყოველ ღამე თავებს ვღალატობთ,
არსებობის გასამართლებლად.
გულაღმა ვწევართ სხვის სიზმრებში,
მტვერი გვედება..
ავი ძაღლებიც აღარ ყეფენ და განვიცდით, რომ
ამ გამჭვირვალე გზების სიგრძეს, ხელის გულებზე,
ვინმე ამოხსნის..
.
რა უცნაური გემო ჰქონდა იცი შენს სიკვდილს?!
ნეტავ არასდროს გამესინჯა შენი სიცოცხლე.
მაშინ როდესაც მკვდარი მე ვარ,
შენ კი ცოცხალი,
რა საოცარი სიყვარულით გამოგიგლოვე.
.
ნუ გამაღვიძებ,
შენც ხომ იცი ჩემი ცხოვრება,
მარადიული სიზმრებისკენ შებრუნებაა.
საქვეყნოდ ვდგავარ და ჩემს ვითომ უმკაცრეს დუმილს,
გამჭვირვალობით დასცინიან ჩემი ლექსები.
ეს მოთმინებაც ასეთია - მარადიული..
თითქოს ოდესღაც ბედისწერის დავიწყე წერა,
ახლა შევჩერდი
და მომავალს აღარ ვკარნახობ
საკუთარ აწმყოს..
.
რატომ ხდება რომ
როცა წასვლას ვაპირებ მუდამ
ჩემთვის ჩამომდგან მატარებელს სულ შენ მიჰყვები,
მე კი მშვიდი დუმილით ვითმენ უშენო სადგურს.
.
რატომ ხდება, რომ
როცა ტანზე ვიხდი სიყვარულს,
კი არ ვშიშვლდები,
ვგუბდები და ყველა დახრჩობა
ალბათობით
ნიშნავს სიცოცხლეს
.
მე კი გიამბობ რეალობას-
გარეთ ქარია.
ელვა ანთებს ჩემს ფანჯრებში ყვითელ მონიტორს.
ჩვენი ღამეა,
მაგრამ არ ვართ მასში არცერთი..
არ ყოფნა შედგა.
და მოვითხოვ -
არ გამაღვიძო!.
მელ.ზ 2017-04-24 14:59:29


1 2 3 4 ... 1480 1481 1482