ნაწარმოებები


გამარჯვებას ვუსურვებთ გმირ უკრაინელ ხალხს რუს აგრესორზე.     * * *     დიდება უკრაინას !!! Сла́ва Украї́ні !!!

ავტორი: ნათია პაპიძე
ჟანრი: კრიტიკა-პუბლიცისტიკა
21 თებერვალი, 2019


== დაგნი - ცისკრის ვარსკვლავი == (დოკუმენტური მოთხრობა) ნაწილი 2

== სტახუ == (დაგინისთან შეხვედრამდე )
1868 წლის 7 მაისს მოევლინა ამ ქვეყანას სტახუ;  დაუმორჩილებელი, მეამბოხე,  პოლონელი დემონური
მწერალი - სტანისლავ პშიბიშევსკი.
პატარა სოფლის (ლოჟევო) პატარა სკოლის პატიოსანი პედაგოგის იოსებ პშიბიშევსკის და მისი მეორე
მეუღლის - დოროთის ვაჟი; მეთორმეტე შვილი მრავალშვილიანი ოჯახისა.
თავიდანვე ვერ ეტეოდა ამ მცირე სივრცეში სტახუ. მას მეტი სურდა, მეტი შეეძლო. ექსცენტრული,
ბევრის მნახველი, ბევრის ჩამდენი სტანისლავი თავისნათქვამა და დაუმორჩილებელი იყო. ბაბუამისს,
მიხაილს მთელს ქალაქში პატივსაცემ ადამიანად იცნობდნენ, ჭკვიან და პრაქტიკოს ადამიანად, შვილიშვილის
დაუმორჩილებლობამ აიძულა ბაბუა მიხაილი - შვილისთვის მისი ტორუნის გიმნაზიაში გაგზავნა ერჩია.
იქაც თავი გამოიჩინა სტახუმ, როგორც ინტელექტუალური ქაოსის შემტანმა და ჯიუტმა მოსწავლემ. 
იმ მიდამოებში მცხოვრებების სტახუასდმი დამოკიდებულება - მოსულიყვნენ და ერთი შეხედვით ჯერ კიდევ
ღლაპი პშიპიშევსკისთვის რჩევა და აზრი ეკითხათ სხვადასხვა საკითხებზე - სტახუს თვითდარწმუნებულობას
საძირკველს უმყარებდა.
ამიტომ, გაასრულა თუ არა სწავლა ტორუნის გიმნაზიაში - სასწრაფოდ გაერიდა ოჯახის და ნათესავების
გადამეტებულ მზრუნველობას და დაიწყო მის ცხოვრებაში ეტაპი : „მე თვითონ...“
“ … მე თვითონ შევარჩევ პროფესიას“.... ჯერ, არქიტექტურა შეისწავლა, მერე, მედიცინა (ბერლინში).
თავის რჩენა კი იმით დაიწყო, რაც ყველაზე უკეთ გამოსდიოდა - შესანიშნავი პიანისტი იყო.
გადავიდა ნაქირავებ ბინაში ქალაქ ვოგრუვეცში, ნათესავებისგან დამოუკიდებლად. ცხოვრობდა სტიპენდიით,
რომელიც როგორც განსაკუთრებულ სტუდენტს ერიცხებოდა, დედისგან მიღებული მუსიკალური განათლება კი
იმაში გამოიყენა, რომ მართავდა კონცერტებს, ასრულებდა შოპენის, ლისტის და საკუთარ ნაწარმოებებს და საკმაოდ
კარგი შემოსავალიც ჰქონდა.
მამა კი ეჭვობდა,  რომ სტახუ შემოსავლის დიდ ნაწილს სმაში და დროსტარებაში ხარჯავდა, რაც სულაც არ იყო
სიმართლეს მოკლებული.
თუმცა, მისი ნიჭიერების ამბავი შორს იყო გავარდნილი.
ამიტომ, არ გასჭირვებია ებრაელი ვაჭრის, იუსუფ ფოურდერის ოჯახში, სადაც, ხუთი არაჩვეულებრივი გოგონა
იზრდებოდა - მუსიკის პედაგოგად დაეწყო მუშაობა. ცნობილი არ არის - ვაჭრობის რა სფეროში მოღვაწეობდა
იუსუფი, ამის სხვადასხვა ვერსია არსებობს, მაგრამ, ერთი რამ ცხადზე ცხადია, ის ითვლებოდა ძალიან მდიდარ
და ამასთან, ძალიან განათლებულ ადამიანად, რომელიც ფინანსებს არ იშურებდა თავისი შვილების ზოგადი და
მუსიკალური განათლებისთვისაც. ოცი წლის სტახუც საუკეთესო კანდიდატად მიიჩნია თავისი ასულების პედაგოგობისთვის,
იცოდა რა, რომ პშიბიშევსკი განსაკუთრებულად ნიჭიერი პიანისტი იყო.
უმცროსი ქალიშვილებისთვის - როუზისა და მირიამისთვის (მარტა) კი,  სტახუს გაკვეთილები ახალი, თავგადასავლებით
სავსე ცხოვრების  მომტანი გახდა.
  მალევე მოიპოვა ოჯახის უფროსი წევრების ნდობა ენერგიულმა პედაგოგმა და უკვე თავისუფლად ანდობდნენ ფიკუსებით
მორთულ, წითელხავერდიანი ფარდებით შემკულ ოთახში - ორ ახალგაზრდა მოსწავლე ქალბატონს. ორ დათაგან
უფროსს, შავთმიან, ყავისფერთვალა, ვარდისფერ ღაწვებიან როუზს თავდავიწყებით შეუყვარდა თავისი ახალგაზრდა
მასწავლებელი. სპილენძისფერი თმის მქონე, ფერმკრთალი, ნორჩი მირიამი თავისი უფროსი დის და სტახუს
თავბრუდამხვევი რომანის ჩუმი მოწმე გახდა, მოშორებით დაჰყვებოდა სეირნობისას შეყვარებულ წყვილს, რათა
მათ შესძლებოდათ თავისუფლად ესაუბრათ თავის გრძნობებზე, საჭირო მომენტში უსიტყვოდ გაეცლებოდა
ხოლმე საძინებელ ოთახში განმარტოებულ შეყვარებულებს და მთელი ოჯახისგან ფარავდა მათ სასიყვარულო
ურთიერთობას. მაგრამ,  თავადაც დიდზე დიდ საიდუმლოს ატარებდა მირიამი-მარტა. სტახუს თითების მის
თითებზე შეხებით გამოწვეულმა ჟრუანტელმა , აკორდების სწავლაში რომ ეხმარებოდა ხოლმე პედაგოგი, სამუდამოდ
ააღელვა მისი პატარა გული. „ ოქროს ბავშვო, ცეცხლისფერთმიანო მირიამ...“  - არასდროს არავინ დალაპარაკებია მარტას ასე.
არასდროს არავის უთქვამს ასეთი თბილი სიტყვები - მარტას უყვარს სტახუ. მარტას მგონი, მხოლოდ სტახუ უყვარს ამქვეყნად.

== როუზი ==
ბედნიერი იყო როუზი. უყვარდა თავდავიწყებით. საუბრები სტახუსთან. სეირნობა. აღმაფრენა. თავისი უმცროსი დის,
მირიამ-მარტას სიჩუმეშიც ვერ ამოიკითხა უდიდესი გრძნობა თავისი რჩეულის მიმართ. სიფრთხილეც დაჰკარგა, თითქოს.
დაკვირვებულ და მზრუნველ მშობლებს, კი არ გამოჰპარვიათ მოხშირებული გაკვეთილები და საღამოს სეირნობა
მასწავლებელთან ერთად. საბოოლოოდ, ოჯახის კეთილისმყოფელისგან შეიტყვეს კიდეც, რომ სეირნობისას - მარტა
თავისთვის იჯდა ხოლმე ჩაფიქრებული სკამზე და როუზი და სტახუ, განმარტოებულები აგრძელებდნენ სიარულს
სტახუს მიერ შერჩეულ ფარულ ადგილებში.
„ მისტერ სტახუ! გულითადი და უზომოა ჩვენი სიყვარული და პატივისცემა თქვენ მიმართ. თქვენ ხართ უდიდესი
ტალანტი და მთელი სამყარო გელით თქვენ. მაგრამ, უმორჩილესად გთხოვთ, თავი დაანებოთ ჩვენ ქალიშვილ როუზს.
ბედისწერას მისთვის სხვა ცხოვრება აქვს გამზადებული. როგორც თქვენთვის გამზადებული ჰყავს სულ სხვა ქალი...“ - ისედაც
ხასიათდამძიმებულ სტახუს, რომელიც უკვე ქალაქ ვოგრუვეცის დატოვებას და ბერლინში სასწავლებლად გადასვლას გეგმავდა,
ტკივილი და გულისწყვეტა დაუმატა როუზის მშობლების ამ სიტყვებმა. მიუხედავად იმისა, რომ თქვეს პირობა, აღარ ენახათ
ერთმანეთი, წერილების წერასა და პირველივე შესაძლებლობისთანავე ბერლინში შეხვედრის დათქმას მაინც დაჰპირდნენ
ერთმანეთს შეყვარებულები.
ერთი წელი დასჭირდათ სტახუს და როუზს ერთმანეთს რომ შეხვედროდნენ კიდევ ერთხელ. შეხვდნენ და მიხვდნენ,
რომ იმდენი აღარფერი ჰქონდათ საერთო, რამდენიც დამაბრკოლებელი გარემოება. „მშვიდობით...სამუდამოდ“ - წარმოსთქვა
როუზმა ბოლოს. წინააღმდეგობებით დაღლილ სტანისლავს, თითქოს, გულზეც კი მოეშვა და მშვიდად
დაუბრუნდა ბერლინს.
გავიდა თვეები.  მეგობარმა, გერმანელ-პოლონელმა ნიჭიერმა მოქანდაკემ ფრანსისკ ფლაუმმა სტახუს შეატყობინა,
რომ მოხუცი იუსუფ ფოურდერი გარდაიცვალა და პოლინა ფოურდერმა გადაწყვიტა პოლონეთში ყველაფერი გაეყიდა
და ქალიშვილები ბერლინში გადმოეყვანა საცხოვრებლად.
როგორ აენთო სტახუ! რამხელა იმედი მიეცა, რომ ძველ სიყვარულს დაიბრუნებდა! ჯერ არ იცოდა, რომ როუზს გულში
უკვე ამ კარგი ამბის მაცნე,- ფრანსისკი, ჰყავდა და ძალიან მალე გადაწყვიტა კიდეც მასზე გათხოვება.


(გაგრძელება იქნება )

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები