მოიპარება ჩუმად სიცივე,
ღამის სიჩუმის,და მორტობის
სევდიან ხმაზე,
დარდი იტირებს.
თვალებს დასერავს ცრემლის
ღარები,
სევდას დაფრქვევს ,ჩუმი განცდები,
გულში იბუდებს ,შენი თვალები
ნუთუ! მას ვერსად დავემლები?
მე ვიზივარ ახლა, მარტოსულ დარდთან
მხოლოდ ტაეპებს და ლექსებს ვხატავ,