წამო რა ვიაროთ ერთად
ჩვენს მხრებსშორის კედელს
გადმოვაბობღდეთ.
თუ გინდა ამ კედლის თავზე ჩამოვჯდეთ
და ვაცადოთ ვინ უფრო შორს გადააფურთხებს
უთქმელ სიტყვებს...
ჩემს მონატრებებს მუხლებზე გავიშლი და
მოქანავე ფეხების რიტმზე აყოლებით, 
მძივებივით ცალკ _ცალკე დავკარგავ და
გავიხსენებ დღეებს როცა გეძებდი ყველაფერში...
და როცა სიარულისას ხეებიც კი შეიცვლიან ადგილებს,
ცა ავაყირაოთ და მხრები მივაბჯინოთ ერთმანეთს,
ოდნავ მოვიხაროთ ორი ჩანასახივით და
ერთმანეთს ზურგებით ველაპარაკოთ...
არა ნუ ვიტყვით სიტყვებს ნაცნობი წყობით,
ხომ ყველაფერი მარტივია ამ ჩემს სურვილში...
წამო ვიაროთ ერთად ,
მხოლოდ ერათი დღე
ვაჩუქოთ ტალღებს..
დავანოტივოთ მხრებშორის კედელი და
მერე გვიშვიათდეთ...