**************************************************
ურაკსაიტზე
პირველშეხვედრის  სამახსოვროდ 
ხაფერ  ელ-დამასტ  ელდინს

1.

-  სალამ ალეიქუმ,  ელ-დამასტ  ელდინ!
(( ვის  არ  გადაგყრის  კაცს  ( თუ  გაქვს!..)  ბედი!.. ) ...
მოწყალედ  გეყოს  დიდი  ალაჰი
და  ქრისტე  -  უფრო  მაღლიდან  მხედი!!!

ვიხსენებ  ომარს  -  ორგზის  კოლეგას,
ჯერ  რომ  რობაის  ჯარი  მორეკა,
მერმე  ჩაუჯდა  ალგებრას  ბრძნულად
და  უშურველად  უძღვნა  გონება!..

ჩემი  თაყვანი  შენს  ამაყ  ორდენს,
ღმერთს  რომ  ადიდებს
და  მწარედ  ჰგოდებს,
სიტყვის  -  წყობილის  -  ტაძარი  დიდი
რომ  ემსგავსება  თანდათან  ბორდელს...

ამის  ატანა  ვით    ძალუძს  იმოს  -
ისედაც  მრავლის  მხედველს  და  მომთმენს?!.


2.

-  ხაფერ!  -  ხომ  ვუწყით  -  ეს  ქვეყანა,  არც  რო  დიდია  -
მაშრიყს  და  მაღრიბს  შორის  ერთი  გზა  და  ხიდია!..
მაშ,  მათ  რა  ვარქვათ  -  სიხარბის  თუ  სიბრიყვის  გამო
ამ  ხიდს  რომ  პატრონ-მდინარითურთ  ვერცხლზე  ჰყიდიან?!.

მარტოკაცი  რომ  უდაბნოის  ხესა  ჰგავს  -  ოლეს!..  –
ჯილაგმა  ჩვენმა  დაივიწყა,  როგორც  ჩანს,  თორემ,
გავთითოკაცდით  ასე    ვითარ  -  ვერ  ამიხსნია,
ვერც  -  მზაკვართაგან  შემოტენილს  ვით  ვირგებთ  როლებს!...

ტყენი  და  ველნი  მკალითა  და  გავსილან  მღრღნელით...
სიკეთის    (კვნიწის!..)  -  გარეირგვლივ  არ  გვივის  მქმნელი..
ჩარჩ-ვაჭრისა  და  მუშტრის  თვალით  გვიჭვრეტდნენ  ოდით
მტერმოყვარენი  -  შორეული  თუ  მეზობელი...

აწ  მუმლს  -  მუხა  და 
                  ყვავს  -  წიფელი  ვერ  იქშევს  -  ხმელი...
-  ქვეყანა  თავზე
                  ბიჭ-ბუჭობის  გვემხობა  ხელით!!!

                                                          25.  5.  2009  ქ. შ.