ქალი ინდოელი. 
                          სერენადა.


ძველ ეგვიპტეში ღამეებს სცივა.
მოვიდა ქალი თეთრი პერანგით.
დგას პეიზაჟში: სილაზე ცივა.
სფინქსი: წამლებით და ბუმერანგით.

მყუდრო სიყვითლის დაფრთხა ესკადრა,
მოკვდა ინდოელ ქალის თითები;
ყველა გაიქცა მუმიებს გარდა,
მე მეშინია ასეთ დიდების.

ო! ინდოელი ჩემი ოცნება. . .
და მუმიების თეთრი ქვიტკირი.
გამიწვევს ხმალში დაუნდობელი
და ისტორია შუშის ვიტრინით.

დღეს მოდის ჩემი საწოლის თავთან
ფაკირი თხოვნით: დამწერე ჯვარი.
ო! ყველაფერი ვამბობ დამთავრდა
და მე მოვკვდები ლოცვიან ჯავრით.

ის მაინც მოდის და მაწვდის ყვავილს,
ის ვივიანოს ღიმილს დაიდებს,
ვარ პირამიდის უცნობი ყვავი
და ბეჭდიანი ისევ და ისევ.