მომავლამდე გადაიდო რეისები,
მერამდენედ ათენდება აწმყოს სადგურს
და ღრუბლები როგორც ზეცის გეიშები,
ამინდისთვის დედამიწას სთხოვენ საბუთს.

დღე დაღლილი სიცხისაგან მდინარეში,
როგორც ზანტი ბეგემოტი, გაიბოტა,
გზას შენამდე უსაზღვრებოდ ვინატრებდი,
დრო ჩვენს შორის ქვაფენილად გაიზმორა.

წარსულს თავი მოუკლია ლიანდაგზე,
(მელოდია ძველებურად ლაზურია),
ხასიათი როგორც გაშლილ იალაღზე,
ჩემებურად ლაღია და ქალურია.

როცა თქვენთან დილა მოლას ხმაზე კრთება,
და მზეც მაქეთ ბევრად აღმოსავლურია,
ჩვენთან მამლის ყივილს ასწრებს გათენება,
თუ წვიმებმა აქეთ აღარ აურია...

...მომავლამდე გადაიდო რეისები,
სოფელს სიცხით ჩამოემტვრა ხმელი ვაზი,
ჩანს ღრუბლები, როგორც ზეცის გეიშები...
სადღაც საზღვრებს მიღმა მელის ჩემი ლაზი.