მოგონებების კარავი ავაგე,
აწმყოს თამაშში წარსულის ხელი ისევ წავაგე...

სუნთქვა-სუნთქვას აჰყვა
წამი დროსვე გაჰყვა...
მზერა მზერას მოება,
ვიგრძენი უსაზღვროება.

ჩუმად ჩემი ჩემოდნით
ბნელ ქუჩაზე ჩამოდნი,
ციდან კიბე ჩამოვდგი,
იქნებ გინდა? -ამოდი...