საით გარბიხარ?! საით?!
ნელა არ ამოვარდე!
რამ გადაგრია ასე?! რამ გაგახელა?!
ვიცი, არსად გეჩქარება, დაწყნარდი ცოტა!
შეჩერდი წამით, ან შეისვენე მაინც,
თორემ მეც გავფრინდები, ან გავაფრენ სულაც...
უკვე სუნთქვა მეკვრის.
დამიცადე, მეც ხომ უნდა მოგყვე?!
ხომ იცი, უჩემოდ შორს მაინც ვერ წახვალ!
ასე არ ჯობია?! ცოტა თვალში გამოვიხედე.
არა! არა! ძალიან არ შენელდე!
მგონი მეც დავინახე ის! რა მშვენიერია!
დამბურძგლა ტანში. ის არის! ნამდვილად ის არის!
ცაში დავფრინავ! ნეტა ეს ფრთები საიდან მაქვს?!
ეს ღრუბლებია, თუ თვალს ბინი მეკვრის?!
წვიმს, თუ ცრემლი მდის?!
მზე აფეთქდა, თუ მე ვიწვი ასე?!
ფეხქვეშ მიწა მეცლება, ნუთუ არც ესაა მიწისძვრა?!
მგონი მართლა გავაფრინე უკვე...
შენ ისე ფეთქავ, რომ ხმასაც კი ვეღარ ვიღებ...
მაცალე ცოტა, სული მომათქმევინე,
ხომ ხედავ, უკვე მეც შენნაირად გავგიჟდი...
ვეტყვი, თუ მაცლი! ვეტყვი, აბა რას ვიზამ!

- მიყვარხარ ძვირფასო! ძალიან მიყვარხარ! ეს რომ ახლა შენთვის არ მეთქვა, ალბათ გული გამისკდებოდა.