(თეოს)

სასაცილოა...
გვენატრება ზოგჯერ ტკივილი
იმდენად,
ლამის დავეძგეროთ საკუთარ მაჯებს
კბილით საჯიჯგნად...
მოთამაშის აზარტი ახლავს
მაზოხიზმის სენს...
ხოლო დოზა თავად განსაჯეთ.
მაგრამ...
იცვლება ყველაფერი.
და ყველა ფერი
რომელიღაცა ტონალობის
არის შემცვლელი -
როცა იზომებ ყელზე მარყუჟს
და სუნთქვას იკრავ,
უფლის წყალობად - შეგაჩერებს
უფსკრულთან მცველი...
ჰოდა, ნუ ჩქარობ!
საფეთქელთან ყოფნა-არყოფნით
დატენილ რკინით რად ეხები
სახის რბილ ოვალს?
სიკვდილი,
როგორც სამსახურში წასული ქმარი,
დაიგვიანებს,
მაგრამ ბოლოს თავისით მოვა.