ჩემს ტყეებზე და ლამაზ ჭალებზე,
ვერ ვნახავ ვერსად ძვირფასს.
არ გაგიკვირდეთ,მე რომ კვლავ ვიტყვი
ჩემი სამშობლო მიყვარს.
    განა რამეა მასზე ძვირფასი?!!
    სადაც აიდგავ ენას.
    რომ გადაიწერ პირჯვარს ხატებთან,
    და ჩაისახავ რწმენას.
მე ჩემი მიწის სუნთქვა მაცოცხლებს
ცა მიყვარს ხანდახან რომ იქუხებს.
ეს მიწა მიყვარს,საზრდოს რომ გვაძლევს
და ბოლოს,საზრდოდ,გულში გვიხუტებს.