შენ გახდი ოცის...
ჭკვიან თვალთა ცისფერ ციაგებს
დრო შეეხო და სიღრმეებში ლურჯად შეფერა.
შენ გახდი ოცის..
კიდევ ერთ წელს გჩუქნის ღმერთი და
ჩუმად ხატებთან შეჩერებულს,
მადლიერს გხედავ.

შენ გახდი ოცის...
ძამი, მახსოვს, წლების წინ ბავშვი
"დიდი" დის ხელებს ფაფუკ თითებს
რომ არ უშვებდი.
რა დამავიწყებს სითბოთი და
სიკეთით სავსეს,
იმ თეთრ ანგელოზს "კაი გო"-თი
თან რომ დამდევდა.

შენ გახდი ოცის..
უნდა გითხრა, ვამაყობ შენით
და სანამ ვსუნთქავ, ჩემო დიდო,
მიგულე შენთან.
ახლა კაცობაშემოპარულს, შენ - საფიცარო,
დიდ ცხოვრებასთან შესახვედრად
შემართულს გხედავ..

შენ გახდი ოცის..
მოგილოცავ, ძამი, ამ დღეს და
უფალს ვავედრებ შენს მომავალს,
წმინდა სამებამ
დაე ინებოს და გატაროს სწორად
დიდ გზებზე,
წელთა სიუხვე დაგებედოს.
გკოცნი შენ მე, და..

შენ გახდი ოცის..
მე მიყვარხარ, ძმაო, უფლამდე.
ჰოდა, ხომ ხედავ? შენი დღეა,
უკვე გათენდა...