თოვს..
  მის სევდიან თვალებს კვლავ ნაკადულებად ცრემლები სდიან.....
  გულს წასვლა უნდა....
  გონება დარჩენას მოითხოვს...
წავიდეს თუ დარჩეს..იქ ელოდებიან....გრძნობს იქ გულს გაუხარდება...იქ ოცნება ცისარტყელის ფერია...წასვლის უფლებას კი მაინც არ აძლევენ...
  ფანჯარასთან მიდის...
მისი ფანჯრებიდან ხომ ყველა მისი ოცნება ჩანს...რატომ არ ესმით მისი...წასვლა ამიტომ უნდა...აქ ყველასთვის უცხოა..იქ კი იცის გაუგებენ...სიყვარული უფრო ძლიერია თუ...თუმცა სიყვარული ყველასია...
გაწვიმდა...
ახლა წვიმას ყველაზე ნაკლებად ნატრობდა...ხედავს თოვლს როგორ აქრობს...იცის თოვლი თანდათან  გაქრება....
  იქნებ ახლა თოვლი თვითონაა...იქ ოცნება ოცნება ცისარტყელის ფერია....თანდათან ქრება...




                                    კარგა ხანს მისი არყოფნა არავის შეუმჩნევია...მერე ბევრი ეძებეს... ბოლოს კი...

                                                                                            თოვლზე პატარა,ქოშის კვალი ჩანდა...
                                                                                              როგორც ჩანს ამ გზით წასულა....

                                                                              კვალი მალევე გაწყდა...