* * *
ჩასძინებოდათ ყვითელ ფოთლებს ხეების ძირას, ნარნარად,
გამხმარ მიწაზე ეფინნენ,
ხან კანკალებდნენ,ხან - არა..
         
                                                            *  *  *         
                                            ვარდმა ფურცლები მიმოფინა
                                            გარშემო ნელა..
                                            უმალვე ქარმა წაიღო ყველა..

                 
                  *  *  * 
ტყეში სიჩუმე ჩამოვარდა
თითქოს დროულად..
თოვლი მოსულა...

                                                                                          *  *  *
                                                                          ზღვა აღელდა და ნელა-ნელა
                                                                          შეჭმუხნა წარბი...
                                                                          პატარა ბიჭი სახლისკენ გარბის...
                                           
                                          *  *  *
                        ფანტელებმა გადაპენტეს არემარე -
                        ისევ თეთრად მდუმარე..
                        აღარც მზე ჩანს,აღარც მთვარე..
   
                                                                         
                                                                                 
                                                                                  *  *  *
                                                          მერცხლის ჭიკჭიკს აჰყვნენ ცეკვით
                                                          ჭრელი ყვავილები -
                                                          ეს გაზაფხულის ნორჩი შვილები...

                  *  *  *
მოჩუხჩუხებს თავისუფლად
ლაღი მდინარე..
ელოდება წისქვილი მოცინარე...

                                                                                                *  *  *
                                                                          მზემ მიმოფანტა ირგვლივ სხივები,
                                                                          თრთოლვით მოავლო ყველას
                                                                          და დააპურა ბუნება ნელა...
                                                                                                                               
                                                        *  *  *
                                        აციმციმდნენ ვარსკვლავები
                                        უზარმაზარ სცენაზე..
                                        მთვარემ მოჰფინა ირგვლივ სინაზე...
                                                 
              *  *  *
ციცქნა წვეთებმა
მწყურვალება გააქრეს მალე..
ურცხვმა ღრუბლებმა მზე გადამალეს...

                                                           
                                                          26.01.10

(ცნობისათვის,ჰაიკუ სამსტრიქონიანი იაპონური ლექსია,რომელიც,ერთი შეხედვით უმარტივეს თემაზეა დაწერილი; ჰოდა ეს ჩემი ძმის მე-7 კლასის წიგნში აღმოვაჩინე და ვცადე მეც დამეწერა)