სიყმაწვილის დღეებიდან
ამ სურათსაც ვარჩევ სხვებში:
ჭორვილაში ვიქეიფეთ,
ვბრუნდებოდით საჩხერეში.
გადახრილი მზე ბრწყინავდა,
სამაისო იდგა დარი,
ორ გოგონას სოფლის გზაზე
დაბნეოდა თეთრი ბალი.
დაბნეოდა, დაერცხვინათ,
თან რა ლაღებს და რა კარგებს,
დახმარება შევთავაზეთ,
მაგრამ სტუმრებს არ გვაკადრეს.
ახლაც გულზე მაწევს ნაზად,
დახრილ თვალთა მშვიდი ეშხი,
გოგონების სახის დარად
ჩანდა ბალი მზის სხივებში.
ნელ ნიავში ირხეოდნენ
მათი ანცი დალალები,
გავუღიმეთ, გაგვიღიმეს,
დავეთხოვეთ დანანებით.
ემატება ამ დღეს ფერი
იმ სხივების მოგონებით,
რა კრიალა ზეცა იყო,
რა მზისთვალა გოგონები!
მოშრიალე ხის ჩრდილები
გზაზე ხშირად გვაჩერებდნენ,
მზის სხივებიც გვიღიმოდნენ
ჭორვილიდან საჩხერემდე.