დარდის ჰემატომა
ფიქრმა შემატოვა.
ამოხტა თევზივით
დღე თვალის გუგიდან.

უშარვლოდ, უქუდოდ,
ქცეულა მუხუდოდ,
ის კაცი, ჩემს ყოფას
სულ გარს რომ უვლიდა...

სურვილი - სურვილად,
სულს მილევს, სულ მინდა.
და ვისი სული მსურს,
რომ მკითხო, ვერ გეტყვი...

თავგზაა უგზოო,
თან როცა უზმო ვარ.
ენაზე უძვლო ზმნას
ვერ ყლაპავს ჩემს მეტი...

ღრუბლების ცისტიტი
ცას წვეთავს ცის კიდით.
ნისლების ვუალი
ცას ფარავს სხვა ფარდით.

რაც ვთესე, მოვიმკე,
თავთან ვერ მოვიგე
ამბოხი და ჩემს თავს
უსიტყვოდ ჩავბარდი...

    25.05.10

ჩემზე და ცოტა სხვაზეც...

რა ვქნა, ცხირსახოცივით ვერ ვიცვლი მენტალობას,
ისე არ მიგიღებენ ელიტაში ”ცნობადად!”
ვერაფრით დავიკიდე ფეხზე ჩემი ქალობა,
ვერც პირდაპირ გაგებით და ვერც ისე, ზოგადად...
არავის განვიკითხავ, გაუმარჯოთ თავის გზით,
უბრალოდ, ჩემი თავის ერთი მეციხოვნე ვარ!
მინდა ჩადგეს ქარები თავგასულთა ქარიზმის,
და ოდესმე დალაგდეს ეს ნაცემი ცხოვრება...
მე არც წარსულს მივტირი და არც ”ხვალე” მაშინებს,
ვიცი სულზე საცობის ახსნაცა და დაცობაც.
მგლის ქურქიდან ცხვრის ტყავში გადამძვრალს ვცნობ მაშინვე,
რადგან ფუთი მარილი ვჭამე დედაკაცობის...